تاریخ امروز
محصولات خیلی جالب دختروپسر
تبلیغ شما با Authority 40
موضوعات
محبوب ترین مطالب
جدید ترین مطالب


خرید بک لینک می تواند جایگاه وبسایت شما را در نتایج گوگل به رتبه 1 گوگل ارتقا دهد و بک لینک های قوی و ایرانی و با کیفیت موجود در سیستم تمام اتوماتیک بکوریتی نیاز شما به لینک سازی را کاملا رفع می کند . پس از بررسی و انتخاب بهترین ها ، می توانید فرم خرید بک لینک سئو را تکمیل کنید !. 
بکوریتی

کسب در آمد از فروش بک لینک و فروش رپورتاژ آگهی

فروش بک لینک از خدمات بکوریتی هست و درواقع شما می توانید از راه فروش بک لینک کسب درآمد کنید.

به کمک بکوریتی می توانید از راه خرید و فروش بک لینک و خرید رپورتاژ آگهی درآمد داشته باشید و تنها با ثبت سایت خودتان ماهانه 10 ها بک لینک و رپورتاژ اگهی بفروش برسانید .

خرید بک لینک

اگر صاحب هیچ سایت و وبلاگی هم نباشید می توانید از طریق زیر مجموعه گیری کسب درآمد مطمئن و دائمی داشته باشید.

بکوریتی اولین سیستم یکپارچه خرید بک لینک و رپورتاژ آگهی در ایران

بکوریتی در تابستان 96 پیاده سازی شد و از هفته اول مهر 1396 فعالیت خودش را آغاز کرده و با استقبال بسیاری روبرو شد و ورژن 5 سیستم در حال حاضر فعال می باشد .
تهیه بک لینک قوانین خاص خودش را دارد و عملا نمی توانید این قوانین گوگل را رعایت کنید و بکوریتی تنها سایت در ایران می باشد که این مشکل سئو را به طور کامل پیش بینی و رفع کرده است و شما بواسط پنل بکوریتی می توانید به بهترین شکل ممکن بک لینک تهیه کنید .

سیستم قدرتمند فروش و خرید رپورتاژ آگهی ( Reporting )

خرید رپورتاژ آگهی خبری در کنار بک لینک ها مکملی قوی برای سئو محسوب می شود و در پنل بکوریتی می توانید رپورتاژ آگهی دائمی و فالوو را از بین 100 ها سایت انتخاب و آنلاین سفارش رپورتاژ را ثبت کنید .

پنل قدرتمند بکوریتی برای خرید رپورتاژ آگهی ، تمام نیاز های شما به رپرتاژ دائمی را برطرف کرده است و براحتی می توانید از بین سایت های مرتبط با موضوع فعالیت خودتان ، رپرتاژ آگهی دائمی خریداری کنید.

خرید بک لینک

سفارش افزایش اتوریتی

اتوریتی امتیازی بین 0 تا 100 می باشد و هرچقدر بیشتر باشد نشان دهنده قدرت سایت از نظر سایت منبع یعنی moz می باشد  و  این روش تهیه بک لینک ، برای افزایش اتوریتی وب سایت شما کاربرد بسیاری دارد .

افزایش ورودی گوگل

افزایش ورودی گوگل تا 200 برابر ( 20000% ) ( google input toots ) با روش backority.ir تجربه کنید و در نتایج گوگل به شکل واقعی و طبیعی در صفحه اول گوگل باشید و در این آموزش به این موضوع پرداخته شده است .

بررسی جایگاه کلمه و رتبه سایت در گوگل

اگر از سیستم بکوریتی "بک لینک" خریداری کنید ، سیستم بکوریتی "رایگان" و اتوماتیک جایگاه کلمات کلیدی سایت شما را در google ، تا قبل از منقضی شدن بک لینک بررسی و در نمودار نمایش می دهد .

نویسنده نویسنده : تاریخ : تاریخ
رمان یک شنبه ی غم انگیز (فصل چهارم)


یخ زده ام .درست لحظه ی آخر توی خیالم صداش از دور به گوشم میرسه انگار اسمم رو صدا می زنه.
.چقدر صدای بم و گرمش رو دوست دارم. همون صدای گرم همیشگی, مثل وقتهایی که همراه پیانو زدن می خوند . چقدر صدای بم و گرمش رو دوست داشتم.صدا کن مرا صدای تو خوب است.صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن می روید. صدا کن مراصدا کن مرا........خونه ی پانی مثل همیشه شلوغه پر از سر صدا ,با کلی مهمون جدید که دسته دسته مشغول حرافی و قهقه های بی سر وته اند. چشمم بین غریبه ها دنبال یه قیافه آشنا میگرده اما انگار اینجا هم هیچکس آشنای من نیست و من انگار معتاد به این غریبه ها شدم . آنیتا با اون لبخند گل وگشادش میاد طرفم همراهش دو تا مرد میانسال هست - وای سلام رها جان. توام که اینجایی کلک . دوباره قراره آشوب به پا کنی دیگه- سلام تا تو اینجا هستی من ادعایی ندارم عزیزم- بزار اول معرفی کنم تا بعد . رها جون دوست نازم , مهندس بهزاد امیری که تعریفشون رو قبلا برات کرده بودم ایشونم برادرشون بهروز - از آشناییتون خوشحالم- منم همینطوربهروز جلوی خدمتکاری رو که سینی به دست داره رد میشه رو میگیره گیلاسی رو به دستم میده و خودش زودتر از بقیه گیلاسش رو بلند میکنه- به افتخار این آشنایی دل انگیززهر خندی می زنم فکر میکنم" واقعا که چه آشنایی دل انگیزی فقط اگر واسه چند ثانیه هم که شده نگاه هیزت رو از روی من برداری".گیلاس رو بلند میکنم و به لب میبرم. یکی از دوستای آنیتا از پشت به شونه اش میزنه, آنیتا بر میگرده و با شوق شروع به احوالپرسی میکنه . تا نگاه بقیه متوجه این تازه وارده گیلاس رو توی گلدون پشت سرم خالی میکنم . سرم رو که بالا میگیرم نگاهم توی یه جفت چشم سیاه قفل میشه, صاحب چشم ها داره با لبخند استهزا آمیزی خیره خیره نگاهم میکنه ,برام سری خم میکنه. سعی می کنم بی توجه رومو برگردونم .حالا که جمع شلوغ تر شده با عذر خواهی ساده ای از بقیه فاصله می گیرم , مثل همیشه یه گوشه می ایستم و بی اون که ببینم به دیگران نگاه میکنم . تو افکار سیاهم غرقم که صدایی منو از جا می پرونه .- بفرمایید .صدای صاحب چشمای سیاهیه که چند لحظه پیش من رو زیر نظر گرفته بود . چه چشم های گیرایی , چه نگاه عمیقی . با یه لبخند مسخره به من خیره شده . توی دستاش دو تا گیلاس مشروبه که یکیش رو به سمت من دراز کرده . یکی از لبخندای عروسکیم رو تحویلش میدم و بی خیال گیلاس رو ازش می گیرم.- برای باز کردن باب آشنایی بد نیست. با چشماش به گیلاس توی دستش اشاره میکنه- ظاهرا شما همچینم معطل بهانه نمی مونین. - من معطل هیچی نمی شم.پوزخندی صورتم رو پر میکنه . عجب اعتماد به نفسی. اینم ظاهرا یکی از همون طبلهای تو خالیه .از اون نامرداش هم هست دیده سر گیلاس قبلی چه بلائی آوردم میخواد مسخره ام کنه .- نترسین مسموم نیست . گیلاس خودش رو به لب می بره و یه جرعه می خوره .یه نگاه به گیلاس توی دستم می ندازم . مردد می مونم چی کار کنم . گیلاسش رو به طرفم دراز می کنه و با پوزخندی میگه این یکی امتحان پس دادست حیف که دهن زدست .نفسم رو بیرون میدم و می گم :- مسمومتر از سم هم مگه میشه؟یه ابروش رو بالا میده و نگاهش از نوک انگشتای پام تا صورتم رو ورنداز میکنه . یه لبخند کج توی صورتش میشینه که خودش به اندازه کافی گویا هست .- من متین اعتمادیم .با همون حالت مطمئن و متکبر منتظره تا من چیزی بگم که نمی گم .- منم از آشنایی با شما خوشحالم . خوشحالترم میشم اگه اسمتونو بدونم.- خوشحالی که زوری نیست .گمان هم نمی کنم این آشنایی اونقدارا طول بکشه که اسم من لازمتون بشه.بی توجه از کنارش رد میشم و میرم طرف روشنک . اصلا حوصله ی این مردای از خود راضیِ کنه رو ندارم. مردایی که فقط براشون قدر یه شب ارزش داری و فرداش با ملحفه های تخت تو رو هم عوض میکنن .روشنک با دیدنم مثل همیشه لا قیدانه میخنده ومیگه :- بابا بی خیال . دنیا دو روزه . یه روزش دیروزه یه روزش امروزه . سخت نگیر .- یعنی من کشته ی این جملات فلسفی توام . تو حیف شدی به خدا.- آره دیگه من واقعا حیفم .کسی قدر نمی دونه .مثلا همون آقا خوش تیپه که الان داشت با تو گپ میزد . وگرنه جای برج زهرماری لنگه تو میومد سراغ من .- جان تو اگه زودتر میدونستم با کمال میل تقدیمت می کردم .*******صدای در که بلند میشه میفهمم بالاخره گورش رو گم کرده و رفته بیرون. تنم درد میکنه . می رم توی دستشویی . خون گوشه لبم رو پاک میکنم . بازو و یه قسمت از شونه ی چپم سیاه شده . حالم مثل همیشه گرفته است . صدای زنگ موبایلم می کشونتم توی اتاق . به شماره ی روی صفحه نگاه میکنم. روشنکه .- سلام - سلام . چطوری بانوی شکست خورده ؟- حالت خوشه ها روشنک !- من عادت ندارم مثل تو خودم حال خودم رو بگیرم .- عجب خود بیخودیم من پس من - بابا سخت نگیر این هزار بار .امشب یه مهمونی توپ خونه ی بهرام ایناست .بیا بریم حالت میاد سرجاشبه کبودی های بدنم فکر میکنم و به زندگیم که از اونها هم سیاه تره . می خوام بگم نه . حوصله خودمم ندارم چه برسه به یه مشت آدم هرزه ی متظاهر ولی نمی فهمم با چی لج میکنم .- باشه یه جا قرار بزار با هم بریم .****با روشنک که از در میریم تو با اولین نگاه به شلوغی و سر صدا از اومدنم پشیمون میشم .لباسی که انتخاب کردم آستین سه ربعه با یقه ی هفت خیلی باز و دامن کوتاه که حتی روی زانو هام هم نمی رسه . روی شونه ام مرتبش میکنم تا مطمئن شم کبودی ها رو می پوشونه .- او لَه لَــــــه . ببین کی داره میاد . رد نگاه روشنک رو می گیرم و می رسم به سپهر . سپهر با اون چشمای آبی و جیبای پر پول لقمه ی چربیه برای هر کدوم از زنها و دخترای این جمع الکی خوش. بالاخره میرسه به ما . نگاه هیزشو می دوزه به من .- به به . رها جـــــــــــون . چطوری ؟جونو طوری میکشه که چندشم میشه . اخمام میره تو هم . فقط براش سری تکون می دم .- تو چی کار می کنی که قیافت هر چی جدی تر میشه جذابترم میشی ؟ جان خودم مهره مار داری دختر .تو دلم میگم جذابتر میشم چون تو عادت به لبخندهای مکش مرگ ما داری نه اخم های درهم .روشنک که انگار این نادیده گرفته شدن بد جوری خورده توی ذوقش دستشو توی بازوی سپهر حلقه میکنه و اونو با خودش می کشونه یه طرف دیگه .می رم یه گوشه . امشب حتی دیگه حوصله جنگولک بازیم ندارم . حتی نمی تونم قاطی جمع دیوونه ی اینا بشم بلکه وسط این بازیای مسخره خودمو و دردامو گم کنم . خیره میشم به اون وسط , پیست رقص . چه جای خوبیه برای من که به همه ساز زندگی رقصیدم . - نگاه حسرته یا تحقیر ؟صدا از جا می پروندم . بازم همون مرد چشم سیاهه . این دفعه هم عین اجل معلق درست کنار دستم سر و کلش پیدا شده . ظاهرا علم غیب هم داره . نگاهم هم حسرت بار بود هم تحقیر آمیز .اما دلم نمی خواد کسی به این راحتی درون من رو بخونه اونم منی که اینجا بین این آدمها حتی اسم خودم رو هم ندارم . بی جواب ازش میگذرم و میرم وسط پیست . با آهنگ اسپانیایی که داره پخش میشه به تنهایی پا میکوبم . توی هیچ چیز این زندگی که به جایی نرسیدیم لا اقل رقاصه ی خوبی شدیم . حیف از اون هم چیزی به ما نماسید . موزیک که قطع میشه می ایستم . همه کنار کشیدن و به رقص من نگاه می کنن . تمام حرصم رو سر پاهای بدبختم خالی کردم که به ذوق ذوق افتادن . سپهردوباره پیداش میشه .- دختر تو آتیش به پا میکنی . این تن عین نسیم اینقدر نرم این ور اون ور میره که هیچ کس نمی تونه ازت چشم برداره . زدی رو دست جنیفر و شکیرا .این دور رو با من برقص .- نه دیگه . خسته شدم .می خوام یه نفس بگیرم .دنبال یه همرقص دیگه بگرد .می رم کنار پنجره . تقریبا پشت پرده ها خودمو استتار می کنم . یه لیوان شربت جلوم ظاهر میشه . بر می گردم . بازم همون مرده . لیوان رو ازش می گیرم و لاجرعه سر می کشم . ساکت فقط نگاهم می کنه . دوباره زل می زنم به شب بیرون پنجره . دستی دور بازوم حلقه میشه .- خوشگل خانوم قایم شدن فایده نداره . گیرت انداختم . یه دور هم با ما برقص کلک .اه این سپهر مزاحم باید تو هر مهمونی و پارتی باشه حتما ؟ بر میگردم . متین هنوزم کنارم ایستاده . نگاه و لبخند تمسخر آمیزش دوباره بر گشته .بهش توجهی نمی کنم . - همرقص من باید قدش به من بخوره . من که نمی تونم کفشامو در بیارمو با تو برقصم .- شما با ما برقص من روی پنجه هام وای میستم . - این قدر خوردی که روی پا بند نیستی . روی پنجه وایستی که نقش زمین میشی.توی چشمای آبی سپهر طوفان به پا میشه .متین مداخله می کنه و اون یکی بازوم رو می گیره .- ببخشید ولی قول این دور رقصو من قبلا گرفتم .دیر رسیدی رفیق .بعد من رو با خودش میکشونه یه گوشه دیگه ی سالن . بازوی مجروحم توی دستشه و صورت من از شدت درد بد جوری در هم رفته .صدای قرچ قرچ دندون هام رو به وضوح می شنوم . بر میگرده بهم نگاه میکنه .بازوم رو ول میکنه و من آهی از سر درد و آسودگی میکشم . ابروهاش در هم میره و چشماش ریز و دقیق میشه توی صورتم اما هنوزم چیزی نمی گه . برای اولین بار بهش دقت می کنم .نزدیک سی ، سی و دو ساله و بلند قده حداقل 185 , چهارشونه و ورزشکاری , گندمگون و خیلی خوش لباس . خیلی خوشگل نیست اما شدیدا جذابه. قیافش من رو یاد ببرهایی میندازه که در کمین شکارن .دوباره یه ابروش بالا میپره .- خوب رها خانوم . انگار سنجش من تموم شده .- مثل اینکه معرف حضور هستم .- من چیزی بخوام و نشه؟ هرگز . ولی ترجیح می دم بقیه اش رو از خودت بشنوم .- منم ترجیح می دم کسی دماغشو توی زندگی من نکنه همونقدر که خودم دوست ندارم توی زندگی خصوصی کسی سرک بکشم .ازش دور میشم. تمام شب سعی می کنم این فاصله رو حفظ کنم.نمی دونم چرا؟ اما این مرد مرموز بدجوری من رو نگران میکنه .********* نگاه خیره ی مردک شکم گنده , خلیلی حالم رو به هم میریزه . فکر می کنم اگه خونه مونده بودم بهتر نبود ؟ نگاه های هرزه مگه با هم فرق می کنن ؟ چه رفقای مست حمید چه امثال خلیلی ؟اما بازم دوست ندارم الان خونه باشم . اینجا حداقل احساس بره ی تنهای گیر افتاده بین یه لشکر گرگ رو ندارم .لااقل اینجا تنها قربانی جمع نیستم . هنوز دنبال راه فرار از نگاه های چندش آور خلیلی میگردم که همراه متین سمت من میان .فکر می کنم گل بود حالا شد گلستان . روبه روی من که می رسن خلیلی یه لبخند گل و گشاد تحویلم میده . حتی از این فاصله هم بوی گند مشروبی که خورده دلم رو به هم میزنه . جلو میاد که صورتمو ببوسه که خودم رو عقب میکشم .- مهندس آثار جرم روی صورتتون می مونه - از نظر من بلا مانع است- فکر منو بکنید کلی پول این آرایش رو دادم تا آخر شب لااقل باید دووم بیارهبه وضوح بهش بر میخوره . به جهنم . می خوام سر به تنش نباشه مردک وقیح . هر کاری هم می کنم از رو نمی ره .- رها ,عزیزم می خوام بایکی از دوستام آشنات کنم . مهندس متین اعتمادی . متین سری خم می کنه و دستشو جلو میاره .- تعریفتون رو زیاد شنیدم به دستش نگاه می کنم و فقط سرمو تکون می دم . فکر میکنم خدا رو شکر این خلیلی هم چیز چندانی از من نمی دونه وگرنه تا الان تا سایز لباس زیر دوست پسر سابق دختر خاله هامم به متین گفته بود . خصوصا حالا که حسابی سرش گرمه . متین به دست آویزونش نگاهی می کنه و گوشه ی لبش بالا میره . خدمتکاری رو که نزدیک ماست صدا میزنه و ازش سه تا گیلاس مشروب می گیره . یکی رو به دست من میده ویکی هم به دست خلیلی . گیلاس خودش رو بالا میبره .- به سلامتی این آشنایی با بدجنسی لبخندی میزنه . بلافاصله تلافی کرده .عجب آدم نامردیه این !یادم باشه هیچ وقت گزک دستش ندم . گیلاسم رو به لب میبرم اما نمی خورم . متین که متوجه شده لبخندش پررنگتر میشه . یه موزیک ملایم پخش میشه و همه زوج زوج میرن وسط پیست تا تانگو برقصن . متین دستش رو طرف من دراز میکنه .- افتخار میدی ؟تو این فکرم که حالا اینو چه کار کنم که روشنک صدام میزنه . به بهانه ی صحبت با روشنک از اونها دور میشم . خدا رو شکر یه جا این سنسورهای روشنک روشن شد. می دونه از خلیلی هیچ خوشم نمیاد .- به موقع به دادت رسیدم یا نه ؟ دوباره این کوتوله شکم گنده مختو گذاشته بود تو سینی ؟ - آره واقعا- ولی حیف فرصت هم صحبتی با اون جیگر بغل دستیشو از کف دادی . نمی دونی آنیتا با چه حرصی داشت نگاهت میکرد- میدونی روشن فکر میکنم شیطان اگه صورتی داشت مسلما شبیه متین بود . همین قدر جذاب و همین قدر وسوه انگیز و حتما همین قدر ترسناک .*******خسته ام .بدجور خسته ام . اونقدر که نای بالا رفتن از پله ها رو هم ندارم .تنها چیزی که می تونم بهش فکر کنم یه فنجون قهوه ی داغه و تخت گرم و نرمم به اضافه ی یه موزیک ملایم . در خونه رو که باز می کنم مانتو و مقنعه ام رو روی اولین مبل پرتاب میکنم . می خوام برم توی آشپزخونه که صدای موزیکی که از اتاق حمید میاد به گوشم میرسه. چه عجب امشب اومده خونه ! یکم دقیقتر که گوش میدم طنین قهقه ی پر عشوه ی زنی میخکوبم میکنه .به جای آشپزخونه به طرف اتاق میرم . لای در باز مونده . چیزی که میبینم حالم رو منقلب میکنه . خدایا آخه چرا امشب که من تا سر حد مرگ خسته ام ؟اون از روزم که با رئیس قسمت دعوام شد . اینم از شبم . قهقه ها به نفس نفس زدن تبدیل میشه .وای نه تحمل این یکی رو دیگه ندارم .نفرت انگیزه . گوشی رو بر می دارم و به روشنک زنگ میزنم .- الو روشن , امشب از مهمونی خبری نیست ؟- به علیک های .منم خوبم مرسی .- خوب بابا سلام . پرسیدم چه خبر ؟- باز چی شده پاچه میگیری؟- روشن!- چه خبرته ؟ نه به ناز اون موقعت نه به الانت- اصلا بیخیال . خدافظ- چه زود هم بهش برمیخوره !آدرسو بنویس که دلم برای اخلاق سگ سگیت یه ذره شده.*********هنوز از راه نرسیده سپهر روی سرم خراب میشه .- ااااااااا توام که اینجایی. همین الان داشتم با خودم میگفتم پارتی ایندفعه عجب کسل کننده است .کاش تو هم میومدی که دیدمت .- همین مونده بود تو یکی مستجاب الدعوه بشی .انگار نه انگار که چیزی گفتم یه نگاه هرزه به سرتا پای من میندازه .- چه لباسی پوشیدی امشب . چه نایسه . رنگش رو پوستت فوق العاده است .به لباس آبی ای که مهتاب از دبی سوغات برام آورده نگاه میکنم . چقدر از این لباس بدم میاد . اگه نمی خواستم هر چی زودتر از خونه تو اون وضعیت بیرون بزنم محال بود بپوشمش .- خدا رو شکر تو طراح لباس نشدی .هنوز جمله ام رو تموم نکردم که ازکنارش رد میشم .اما انگار با چسب به من چسبیده باشه همراهم میاد . میرم پیش روشنک . طوری توی صورت مرد مقابلش محو شده که حتی پلک هم نمی زنه .مرد داره با ته لهجه امریکایی چیزایی راجع به بازار خراب سهام تو اروپا حرف میزنه . موندم از کی تا حالا روشنک اینقدر اقتصادی فکر میکنه ! بالاخره سخنرانی آقا تموم میشه وروشنک من رو می بینه وشروع میکنه به معرفی که دستی توی بازوم حلقه میشه .بر می گردم . سپهره که هنوزم عین کنه کنار من وایستاده . چشم غره ام رو نادیده میگیره . خودم رو کنار میکشم . اما هنوز دست بردار نیست . امشب دیگه اصلا حوصله ی این یکی رو ندارم . سرم رو به گوشش نزدیک میکنم .کلی ذوق مرگ میشه . آروم بهش میگم قبل از اینکه گیلاس توی دستم رو بکوبم تو صورتت دستتو بکش کنار . صدای سائیده شدن دندوناش رو روی همدیگه می شنوم .اما انگار از لحنم فهمیده چقدر جدیم که راهش رو کشید و رفت . سر درد امانم رو بریده .دلم میخواد سرم رو بکوبم به دیوار بلکه با متلاشی شدنش آروم بگیره . روشنک قیافمو که میبینه می فهمه چه حالیم که بهم می گه :- کیفمو گذاشتم تو اتاق اولی . هر جور مسکن باب میلت باشه توش پیدا میشه .بعد هم یه چشمک تحویلم میده. حتی نا ندارم ازش تشکر کنم. فقط امیدوارم تا رسیدن به اتاق به کسی نخورم .در رو باز میکنم و میرم تو. تو نوری که از بیرون میاد دنبال کیف روشنک می گردم . پیش خودم میگم همیشه با این تیپ بنفش کیف یاسی رنگ بزرگش رو ست میکنه .باید همین جاها باشه . یه دفعه در پشت سرم بسته میشه و همه جا تو سیاهی فرو میره . برمیگردم بلکه چراغ رو روشن کنم که محکم می خورم به کسی . نمی بینمش . - روشن تویی ؟ پس کو این کیفت ؟ دو تا استامینوفن خواستیم ها!- آخی مسکن می خوای ؟ خودم آرومت میکنم عروسکم .صدای سپهر توی گوشم زنگ میزنه . میام از کنارش رد شم و برم بیرون که محکم مچ دستم رو میچسبه . هر کاری میکنم نمی تونم دستم رو آزاد کنم .- ول کن دستمو وگرنه ....- وگرنه چی ؟ با چی می کوبی توی صورتم . اگه با لبای نازت باشه که ممنون میشم .صورتشو میاره جلو . بوی تند الکل می پیچه توی سرم . تا خرخره مشروب خورده .- بزار برم سپهر . الان حالت خوب نیست .- اتفاقا از همیشه بهترم .میکشوندم گوشه ی اتاق . چشمهام به تاریکی عادت کرده . گوشه اتاق یه تخت خواب فرفورژه است . - سپهر اذیت نکن .- اذیت کنم چی میشه ؟ این همه تو منو اذیت کردی یه شبم من. نترس بهت قول میدم بد نگذره .- ولم کن دیوونه - آره من دیوونه ام .اما تو دیوونه ام کردی . پس دختر خوبی باش و وحشی ام نکن . پنجه میندازم به پرده ی پنجره تا تعادل خودم رو حفظ کنم .اما اون همچنان من رو دنبال خودش میکشه .با کشیده شدنم پرده رو هم پاره می کنم . حالا نور چراغ توی خیابون صورت کریه شو رو روشن می کنه . چشماش سرخ سرخه . انگار ازشون خون می چکه . توی دلم میگم خدایا من هر کاری کرده باشم هنوزم بنده ی توام .هنوز هم پاکی ام رو می خوام .- پست فطرت عوضی . ولم کن .دست آزادم رو بلند نکرده توی هوا می قاپه . پرتم می کنه روی تخت . هر چی تقلا می کنم نمی تونم خودم رو رها کنم . صدای جیغ و دادم توی سر و صدای مهمونها و موزیک بیرون گم میشه . هر کاری که می تونم می کنم تا از خودم محافظت کنم . چنگ می ندازم .گاز میگیرم . می خواد با لباش هم کامی از من بگیره و هم صدام رو خفه کنه .بوی گند نفسش حالمو به هم می زنه .سرم رو به این طرف و اون طرف تکون میدم .- آشغال . نه . خدا یا به دادم برس ...مستاصل شدم .اما میدونم ناامیدی برای من برابر با باخته .هنوز با همه ی توانم دارم می جنگم که در اتاق باز میشه .یه نفر میاد تو وازپشت یقه ی سپهر رو میگیره و با یه مشت پرتش میکنه یه گوشه . یه لگد جانانه هم نثارش میکنه .بعد من رو که گیج ودرهم ریخته ام توی یه حرکت بلند میکنه .حالا توی نوری که در تو سرک میکشه می بینمش .متینه . من رو می کشونه بیرون . همچنان سر در گمم که مانتوم رو می ندازه روی دوشم و از در ورودی بیرون می برتم . در یه ماشین رو باز میکنه و من رو می فرسته تو.من همچنان گیج وگنگ فقط اطاعت می کنم .حالم بده .نفسم بند اومده.توی سکوت یه خورده توی خیابونا می گردیم . هنوز تمام تنم می لرزه . نمی دونم از ترسه یا شدت ضعف . بعد از نیم ساعت متین به حرف میاد .- آدرس خونتو بده برسونمت .اسم خونه هم انگار گلوم رو فشار میده .یه نگاه بهش میندازم که حسابی جدیه .جدی اما آروم .- خونه نه . نمی خوام برم خونه . منو ببر خونه ی روشن- روشنک باید هنوزم توی مهمونی باشه خدایا کجا برم ؟کجا رو دارم که برم؟ به ساعتم نگاهی میندازم . ساعت از یازده و نیم هم گذشته .برای مهمونی رفتن عادی خیلی دیره .تنها جایی که فکرم میرسه خونه ی دانشجویی بهاره و دوستاشه . آدرس رو میگم و چشم میدوزم به چراغهای رنگی توی تاریکی خیابون . متین تو سکوت رانندگی میکنه . جلوی آپارتمان پیاده میشم . تازه یادم میفته هنوز ازش تشکر نکردم بر میگردم و خم میشم .شیشه رو پائین میکشه وبهم نگاه میکنه .توی نگاهش هیچ چی نیست .- نمی دونم امشب از کجا پیدات شد اما هر چی بود واقعا ازت ممنونم .صدام میلرزه .سری تکون میده یعنی مهم نیست . فکر میکنم تا هیمن جا بسشه دیگه .میرم طرف در . زنگ میزنم اما هر چی صبر میکنم کسی جواب نمی ده . دوباره تلاش می کنم اما بی فایده است . از توی گوشیم شماره ی بهاره رو پیدا میکنم .- الو بهار . خودتی ؟ کجائی؟- به ! سلام بانوی کم پیدا - سلام . چطوری ؟ چه کار میکنی ؟- ای ! اوضاع دانشجوی شب امتحانیه دم امتحان چطوره ؟ اومدم شیراز بلکه توی فرجه قبل امتحانا یه کم درس بخونم . الانه دیگه هر کی رفته سی خودش .وا میرم . نمی فهمم از بهاره خداحافظی می کنم و گوشی رو قطع می کنم یا نه .روی پله های دم در میشینم . سرم رو توی دستام میگیرم که یه جفت پا جلوی خودم می بینم . سر بلند میکنم و متین رو می بینم که رو به روم ایستاده .هنوز نرفته . زیر بازوم رو میگیره و از جا بلندم میکنه . بی اراده دنبالش میرم .سوار ماشین میشم . بدجوری در مونده شدم . راه می افته بد از یه مدت با ریموت در حیاط خونه ای رو باز میکنه و میریم تو . ماشین رو پارک میکنه .یه لحظه فکر می کنم من رو کجا آورده این ؟نکنه ...؟ بد با خودم می گم چه فرقی می کنه؟ من که در هر حال جایی رو ندارم برم .اگر از چنگ سپهر بیرون نکشیده بودم یه کم زودتر این بلا سرم نازل میشد .پیاده میشم و پشت سرش میرم تو ساختمون . یه خونه ی ویلائی دوبلکس بزرگ رو جلوی روم میبینم . برمیگردم و دوباره به اون چشم میدوزم . آروم به نظر میاد . آروم و ملایم اون قدر که من رو هم تحت تاثیر قرار میده .با اشاره ی دست تعارفم میکنه برم تو . توی سالن , کنار شومینه , روی اولین مبل میشینم . اونم میره بیرون بی حس به دور و برم نگاهی میندازم . توی نور ملایم سالن همه چیز شیک و آنتیک به نظر میرسه .اما حوصله ی توجه به ریزه کاریها رو ندارم . بعد از چند دقیقه با دو تا لیوان شربت بر میگرده . یکیش رو میده دست من و رو به روم میشینه . ساکت فقط نگاهم میکنه. من چشم میدوزم به لیوان توی دستام . - اینجا.......؟- خونه ی منه .دوباره سکوت میکنه . سکوتش بد نیست . آزارم نمی ده . انگار می خواد اجازه بده خودم رو پیدا کنم .دیگه حتی توی صدا ونگاهش هم اون نیش همیشگی نیست .به لیوانم اشاره می کنه .- نترس مسموم نیست .یاد اون روز اول میفتم .لبخند کمرنگی میزنم.بعد ادامه میده.- میتونم لیوان خودمو بهت تعارف کنم اما حیف دهنیه .نمی دونم چطور , اما لیوانمو روی میز میزارم . لیوان اون رو از دستش می گیرم و لاجرعه سر میکشم . می خندم گر چه خنده ام تلخه .- تعارف اومد نیومد داره .خندم ادامه داره .اما خودم هم می دونم که حالم عادی نیست . بلند میشم می رم کنار پنجره رو به حیاط می ایستم .از صدای قهقه ی خودم تنم یخ میزنه . انگار تمام اتفاقات امشب رو توی شیشه ی پنجره می بینم . نمی فهمم کی خنده ام جاش رو به یه گریه ی تلخ میده . متین میاد پشتم می ایسته . حضورش رو حس می کنم . دست روی شونه ام میگذاره . برمیگردم و دستش رو پس می زنم . چشمام تار می بینه . می خوام برم که مانعم میشه . دیوونه میشم .یاد حمید می افتم ، یاد سپهر، بعد مشت هام رو گره می کنم و با تمام توانم پشت سر هم می کوبم توی سینه اش . دستام رو مهار می کنه و من رو توی بغل می گیره . یه کم تقلا می کنم اما بعد رام آغوشش میشم . سرم رو توی سینه اش میگذاره. هق هق ام سکوت خونه رو خط می زنه . آروم آروم موهام رو نوازش میکنه و میزاره تا خودم آروم بشم .یه لحظه فکر می کنم چقدر گرمای آغوشش خوبه . چقدر حس دستاش خوبه . کاش کسی رو داشتم که هر وقت جلوی دنیا کم میارم پناهم بده . خودم رو از تو بغلش بیرون می کشم . بد انف
برچسب ها: رمان | مرجع رمان | عاشقانه | جدید - 56- رمان یک شنبه ی غم انگیز , رمـــــان هـایـــ عـاشـقــــانـــــه , رمان ایرانی و عاشقانه یک شنبه ی غم انگیز | havva7 کاربر انجمن ... , رمان ...... رمان ...... رمان - Blogfa , رمان زیباترین رویای عاشقانه ی من - blogfa.com , رمان ...... رمان ...... رمان - رمان ازدواج اجباری - Blogfa , رمان بازان - رمان همسایه ی من , رمان بازان - رمان آبی تر از عشق(فصل چهارم) ,
نویسنده نویسنده : تاریخ : 1393/05/15 تاریخ
کد :63511

تمام حقوق اين وب سايت و مطالب آن متعلق به http://novel.parspa.com/ مي باشد

خرید : بک لینک
میزبانی شده توسط : همکاری در فروش پارس پا