تاریخ امروز
محصولات خیلی جالب دختروپسر
تبلیغ شما با Authority 40
موضوعات
محبوب ترین مطالب
جدید ترین مطالب


خرید بک لینک می تواند جایگاه وبسایت شما را در نتایج گوگل به رتبه 1 گوگل ارتقا دهد و بک لینک های قوی و ایرانی و با کیفیت موجود در سیستم تمام اتوماتیک بکوریتی نیاز شما به لینک سازی را کاملا رفع می کند . پس از بررسی و انتخاب بهترین ها ، می توانید فرم خرید بک لینک سئو را تکمیل کنید !. 
بکوریتی

کسب در آمد از فروش بک لینک و فروش رپورتاژ آگهی

فروش بک لینک از خدمات بکوریتی هست و درواقع شما می توانید از راه فروش بک لینک کسب درآمد کنید.

به کمک بکوریتی می توانید از راه خرید و فروش بک لینک و خرید رپورتاژ آگهی درآمد داشته باشید و تنها با ثبت سایت خودتان ماهانه 10 ها بک لینک و رپورتاژ اگهی بفروش برسانید .

خرید بک لینک

اگر صاحب هیچ سایت و وبلاگی هم نباشید می توانید از طریق زیر مجموعه گیری کسب درآمد مطمئن و دائمی داشته باشید.

بکوریتی اولین سیستم یکپارچه خرید بک لینک و رپورتاژ آگهی در ایران

بکوریتی در تابستان 96 پیاده سازی شد و از هفته اول مهر 1396 فعالیت خودش را آغاز کرده و با استقبال بسیاری روبرو شد و ورژن 5 سیستم در حال حاضر فعال می باشد .
تهیه بک لینک قوانین خاص خودش را دارد و عملا نمی توانید این قوانین گوگل را رعایت کنید و بکوریتی تنها سایت در ایران می باشد که این مشکل سئو را به طور کامل پیش بینی و رفع کرده است و شما بواسط پنل بکوریتی می توانید به بهترین شکل ممکن بک لینک تهیه کنید .

سیستم قدرتمند فروش و خرید رپورتاژ آگهی ( Reporting )

خرید رپورتاژ آگهی خبری در کنار بک لینک ها مکملی قوی برای سئو محسوب می شود و در پنل بکوریتی می توانید رپورتاژ آگهی دائمی و فالوو را از بین 100 ها سایت انتخاب و آنلاین سفارش رپورتاژ را ثبت کنید .

پنل قدرتمند بکوریتی برای خرید رپورتاژ آگهی ، تمام نیاز های شما به رپرتاژ دائمی را برطرف کرده است و براحتی می توانید از بین سایت های مرتبط با موضوع فعالیت خودتان ، رپرتاژ آگهی دائمی خریداری کنید.

خرید بک لینک

سفارش افزایش اتوریتی

اتوریتی امتیازی بین 0 تا 100 می باشد و هرچقدر بیشتر باشد نشان دهنده قدرت سایت از نظر سایت منبع یعنی moz می باشد  و  این روش تهیه بک لینک ، برای افزایش اتوریتی وب سایت شما کاربرد بسیاری دارد .

افزایش ورودی گوگل

افزایش ورودی گوگل تا 200 برابر ( 20000% ) ( google input toots ) با روش backority.ir تجربه کنید و در نتایج گوگل به شکل واقعی و طبیعی در صفحه اول گوگل باشید و در این آموزش به این موضوع پرداخته شده است .

بررسی جایگاه کلمه و رتبه سایت در گوگل

اگر از سیستم بکوریتی "بک لینک" خریداری کنید ، سیستم بکوریتی "رایگان" و اتوماتیک جایگاه کلمات کلیدی سایت شما را در google ، تا قبل از منقضی شدن بک لینک بررسی و در نمودار نمایش می دهد .

نویسنده نویسنده : تاریخ : تاریخ
عشق توت فرنگی نیست11


از صفحه 257 تا آخر صفحه 261
بدجوري سر خورده شد اما مطمئنم زود يادش مي ره...... آره من مثل يه نسيم بودم كه به باغ زندگيش وزيدم و رفتم.
صداي عمو منو از افكارم خارج كرد: خوب عمو جون حالا كه ما دونستيم و ديگه چيزي براي پنهان كردن نيست . فردا شب اين آقا پارساي خوش اقبال رو به همراه پدر و مادرش دعوت كن اين جا.
دهن باز كردم مخالفت كنم كه عمو گفت:بهونه نيار دختر جون، دوست دارم با اين آقا آشنا شم همين طور با خونواده اش.
بهنوش گفت:بابا، فعلا آقا پارسا تنهاس ،مامان و باباش رفتن مسافرت.
عمو بهش اخم كرد:دختر تو ديگه شوهر كردي و بچه نيستي ،مگه من از تو پرسيدم كه جواب مي دي.
رو به من با مهربوني گفت:حالا كه تنهاس واجب شد دعوتش كنيم. پاشو تا دير نشده بهش زنگ بزن.
زن عمو تصديق كرد:آره عزيزم،حالا كه مامان و بابات نيستن ما وظيفه داريم جاي خاليشونو پر كنيم.
از خودم بدم اومد ،چقدر مهربون و با گذشت و دوست داشتني بودن،اشك تو چشمم حلقه زد پاشدم،صورت عمو رو بوسيدم و زن عمو رو بغل كردم. خوشحال بودم از اين كه از دستم نرنجيده بود.

ساغر گفت:اين قدر احساساتي بودي و ما نمي دونستيم.
صورت زن عمو رو بوسيدم:همچين زن عمويي كجا پيدا مي شه؟!درست مثل گل.
زن عمو خنديد:زبون نريز برو تلفن كن و آقا پارسا رو دعوت كن،مي خوام خيالم راحت شه كه تو دختر گل نصيب آدم خوبي شدي.
صورتمو بوسيد:خوشبخت شي عزيزم اما.....
بقيه حرفشو با آه پر حسترش فرو داد.
1۹حالا خوبه مي دونستم وقتي زنگ بزنم جز پارسا كسي گوشي رو برنمي داره. مردم و زنده شدم،نزديك ده بار شماره رو گرفتم ،دو ،سه مرتبه شماره ها رو پس و پيش گرفتم و چند مرتبه خودم قطع كردم،نمي دونستم چه جوري و از كجا شروع كنم؟! به عمر نوزده ساله ام تلفني با هيچ پسري حرف نزده بودم و اصلا تجربه اشو نداشتم ،اونوقت حالا مي خواستم در كمال پررويي زنگ بزنم به يه پسر بنده خدايي كه دست تقدير سر راه من قرار داده و از قضا چند مرتبه م كمكم كرده . ازش بخوام بياد خونه عموم كه اونا با نامزد من آشنا شن.
حالا پيش خودش مي گه:هنوز هيچي نشده فاميل شديم .
ممكنه از اين كه اين موقع شب بهش تلفن مي كنم خوشش نياد و فكر كنه بي ملاحظه ام. اما مگه چاره اي داشتم؟!
يه دفعه فكري به ذهنم رسيد ، بدو بدو از اتاق رفتم بيرون و تقريبا داد كشيدم:تلفن خونه جواب نمي ده، موبايلشم در دسترس نيست.
عمو خونسرد گفت:فردا صبح بهش زنگ بزن
شاداب كه متوجه در ماندگيم شده بود،گفت عمو جون بهتر نيست پنج شنبه بگيم بياد،اين طوري دو سه روز فرصت داريم،در ثاني شب تعطيله و فرداش كسي كاري نداره.
عمو سر تكون داد:باشه عمو جون،حالا پاشو برو يه سري چايي داغ خوشرنگ بريز بيار.
رنگ زن عمو قرمز شد و به گونه اش چنگ زد:خدا مرگم بده،هادي اين چه حرفيه؟ اين طفلك مهمونه ،مگه من و بهي نيستم؟!
-چقدر سخت مي گيري خانوم،من امشب مشمول بركت و رحمت خدا شدم،چهار تا دختر دارم،به هر كدومشونم كه بخوام مي گم چايي بيارن.
شاداب خنديد:اين طوري مام راحت تريم.
ساغر پاشد:من چه كار كنم؟مي خواين جارو بكشم.
بعد به اشاره به مبل كرد كه من روش نشسته بودم:نگاه كنين دختر گنده چه خرابكاري اي كرده!
زن عموم ازم دفاع كرد:دخترم خانومه و نجيب و سر به زيره!خجالت كشيده خوب،تو هم بشين كه موقع جارو زدن نيست.
همين موقع بهنام با لب و لوچه آويزون اومد تو خونه،براي اولين بار صداي غرغرش و شنيدم:اول يه نگاه به ساعت بكنين بعد من بيچاره رو بفرستين دنبال نخود سياه،ساعت يازده شب كدوم قنادي بازه كه قنادي سر كوچه ما باز باشه؟!
همه از بي توجهي و بي حواسي خودمون خندبديم.شاداب كه چايي آورد،من خرده هاي دستمال كاغذي رو با دست جمع كردم و بهي و ساغرم بشقاباي ميوه رو.بعد همه رفتيم تو اتاق و در حالي كه صداي خنده هامونو خفه مي كرديم موفقيت خودمون و جشن گرفتيم.
بهنوش رفت سر وقت تلفن:كيوان گفته بي خبرش نذارم.
كف دو دستمو چسبوندم به هم:از طرف من هزار بار ازش تشكر كن.
بهي همون طور كه شماره مي گرفت ،گفت:قابل شما رو نداره.
شاداب كنار ساغر روي تخت نشست و در حالي كه موهاشو دور انگشتش مي پيچوند،گفت:اما دلم براي بهرود خيلي سوخت،هيچ انتظاري نداشت.
ساغر گفت:ولي اگه با ترمه نامزد مي كرد دلت به حالش كباب مي شد اين دختري كه من مي شناسم سر دو روز دخل پسره رو مي آورد.
با ناز و ادا اضافه كرد:بيا رفتار منو با آقا مرتضي بيبن اونوقت مي فهمي فاميل داري يعني چي؟
شاداب يه بالش برداشت و بغل كرد:اخرشم من يكي نفهميدم رابطه تو با اين آقا مرتضي چيه!
ساغر شونه بالا انداخت و آروم گفت:هر وقت خودم فهميدم خبرت مي كنم... حالا يه كم زبون به دهن بگيرين بشنويم اين دختره به نامزدش چي مي گه،اوي پخمه خانوم با توام.
با دست به خودم اشاره كردم:منو مي گي؟
_ آره ديگه ، مگه پخمه تر از توام هست؟! برو حرف زدن ياد بگير.... فقط پروندن ياد نگير،با اين ريخت و قيافه عرضه نداري يه نامزد واقعي واسه خودت دست و پا كني و تو مواقع اضطراري به دست و پاي اين و اون مي افتي كه تو رو خدا بياين چند روزي نامزد من بشين.
حوصله نداشتم:اذيتم نكن ساغر.
دست بردار نبود:لياقت نداري كه،تو اين دوره زمونه مادر شوهر،پدر شوهر مثل عمو و زن عموي تو گير نمياد.اون وقت تو به خاطر لوس بازيات بهونه مي آري كه چنين و چنان!بيچاره پسر رو ول كن،مادر و پدرش رو بچسب.
دهنمو كج كردم:آره !آخه قراره با مادر و پدرش زندگي كنم،دختر حسابي عقلت اندازه يه مرغ كار نمي كنه.من جونم واسه عمو و زن عموم در مي ره ولي حتي فكر زندگي با مردي كه فقط فكر مدل مو و مارك شلوارشه و هنوز از نظر فكري توانايي پذيرش مسئوليت زندگي رو نداره،برام سخته.
_خري ديگه،پدر و مادرش مثل كوه پشت تو واي ميستن.
_چرت و پرت نگو ساغر.
شاداب مداخله كرد!بسه ديگه،اونا كوتاه اومدن و با اين مسئله مشكلي ندارن،اونوقت شما 2 تا به جون هم افتادين؟!
ساغر تغيير موضع داد:ولي خيلي با كمال و منطقي هستن،هر كس ديگه اي بود ،اين طوري بر خوردش خوب نبود،برو قدرشون رو بدون.
_اگه خوب نبودن كه نمي تونستم اينجا دووم بيارم.واقعا خوبن ،خدا رو شكر.

روي زمين دراز كشيدم:همش نگران بودم خيلي ناراحت بشن ولي خدا رو شكر به خير گذشت.

ساغر تو دلمو خالي كرد:اولش به خير گذشت،تازه شروع شده.
راست مي گفت،حالا مونده بود تا روي آرامش ببينم:راستي يادم باشه به عمو اينا سفارش كنم به تارخ و گلپر چيزي نگن.
شاداب گفت:نه،اين طوري بده،بايد اين فيلم و جلوي اونام بازي كني.
لبمو به دندون گزيدم:خوب اگه گلپر بفهمه مامانشم مي فهمه،اونوقت تموم فاميل مي فهمن و روزي كه بگم نامزدي بهم خورده واسم آبرو نمي مونه.
_پس چي كار كنيم؟تارخ برادرته.....
ساغر حرفشو قطع كرد:فعلا چيزي نگين،تا ببينيم چي پيش مياد؟!
حرفشو تأييد كردم:ديگه چيزي ام به زايمان گلپر نمونده،حداكثر دو هفته،تو اين مدت جايي نمي ره،بعد از اونم درگير پچه داري و مهمون داري مي شه.....راست مي گه ساغر ،حالا تا اون روز!
ته دلم اميد داشتم تا اون موقع ماجرا ختم به خير بشه.بهي گوشي رو گذاشت و خنديد:كيوان باور نمي كرد اين قدر راحت سر و قضيه رو هم آورديم.
ساغر گفت :فعلا فرض قضيه درست شده،نتيجه اش مونده.
بهي گفت:رب النوع نااميدي ،اين قدر آيه يأس نخون.
خميازه كشيدم:خيلي خسته م.
شاداب به ملايمت گفت:حق داري.
رو تخت دراز كشيدم:اگه بيدار نشدم بذارين بخوابم ،يه بارم من غيبت كنم،چيزي
نمي شه كه!
ساغر جوابمو داد: مهم نيست هر چي مي خوان بگن... خرخون، گاوخون، هرچي!
ملافه رو كشيدم سرم: اگه مي خواين حرف مفت بزنين فقط يواشتر، چون اونقدر خوابم مياد كه نگو.
صداي پچ پچ بچه ها ضعيف و ضعيف تر شد و ديگه نفهميدم. وقتي بيدار شدم اثري از آثار كسي نبود. به ساعت رو ديوار نگاه كردم، يازده و نيم بود ولي حال اين كه از رختخواب جدا شم نداشتم. حوصله رفتن به دانشگاهم همين طور! از اين كه چشمم تو چشم پارسا بيفته خجالت مي كشيدم.
تلفن زنگ زد، دست دراز كردم: الو تشريف نياوردين خانوم خانوما...
صداي خسرو بود كه رخوت خواب رو از تنم برد، گوشي رو محكم گذاشتم سر جاش. ديگه خواب از سرم پريده و جاش درد اومده بود. نشستم و سرمو گرفتم بين دستام. حالا كه اين موقعيت پيش اومده، بايد شر اين مزاحم رو هم از سرم كم كنم.
لااقل اينطوري به تير و دو نشون بود، خود پارسام گفت مي خواد در اين رابطه كمكم كنه. واي كه چه روزگاري دارم؟
نمي دونم چرا همه چي ريخته بهم.
تلفن دو مرتبه زنگ زد، نمي خواستم جواب بدم اما پيش خودم فكر كردم ممكنه دوباره خسرو باشه و اين مرتبه پيش زن عمو حرفي بزنه و بد باشه و اتفاقاً خودش بود: خدمتت مي رسم خانوم افادهاي.
حتي ارزش جواب دادنم نداشت. گوشي رو گذاشتم بلند شدم و از اتاق رفتم بيرون، ظاهراً كسي خونه نبود، دست و روم رو شستم و يه لقمه نون و پنير خوردم. بعد برگشتم اتاق و لباس عوض كردم.
تصميم گرفتم جارو بزنم چون هنوز خرده هاي دستمال كاغذي اين ور و اون ور ديده مي شد. زير لب يه آهنگ زمزمه مي كردم و جارو مي زدم، تلفن بازم زنگ زد ولي تحويل نگرفتم، يه مرتبه احساس كردم كسي پشت سرمه، داشتم از ترس سكته مي كردم، همين كه برگشتم، بهرود رو ديدم... دستمو گذاشتم رو قلبم: چرا اين قدر بي صدا؟!
بيچاره خودشم بدجوري ترسيده بود: بي صدا نيومدم، تو اين قدر تو خودت بودي كه متوجه نشدي.
جارو رو با پا خاموش كردم، داده داد: تلفن زنگ ميزد...
بي تفاوت گفتم: آره مزاحم بود.
نشست روي مبل، تي شرت سبز با شلوار ورزشي زرد تنش بود، پرسيدم: چايي مي خوري؟
سرشو به علامت تأييد تكون داد، رفتم آشپزخونه، طبق معمول سماور به برق بود و چايي به راه، براي بهرود چايي ريختم.
خواستم برم تو اتاق كه گفت: Time (وقت) داري باهات حرف بزنم؟!
لحنش طوري بود كه دلم براش سوخت، بالاخره پسر عموم بود، روبروش نشستم و با لبخند گفتم: آدم براي فاميلش هميشه وقت داره، پسر عمو!
كلمه پسر عمو رو با تأكيد گفتم. بهرود ليوان چايي رو به دهن برد: سوختم، چقدر هاته!
- Hot نه داغ... چرا اين قدر اصرار داري كلمه هاي انگليسي رو وارد حرفات كني؟
- اوكي! اوكي... ببخشيد خوب! باشه! راستش عادت كردم يه وقت مي بيني اونجا سه ماه مي گذره و من يه كلمه فارسي حرف نمي زنم.
لبخند زدم: الان مدتيه كه فقط داري فارسي حرف مي زني. پس بايد به اينطوريشم عادت كرده باشي؛ هر چند نسبت به دو سه روز اول پيشرفت كردي.
- آره خوب.
بعد از چند لحظه مكث گفت: دوست دارم نامزدت رو ببينم.
جا حورد، توقع شنيدن هر حرفي رو داشتم جز اين يكي، به زور لبخند زدم: مي بينيش!
- مي خوام ببينم چه محسناتي نسبت به من داره.
خرصم گرفت، با اين حال به روي خودم نياوردم؛ شما دو تا با هم فرق مي كنين، در ثاني اين چه حرفيه كه مي زني؟ اصلاً ازت توقع نداشتم.
صورتش سرخ شد: راستش، راستش...
با لكنت ادامه داد: راستش مدتيه احساس مي كنم بهت علاقه مندم.
بالاخره اونچه كه مي ترسيدم به سرم اومد، چشمام سياهي رفت، نمي دونم بهش چي بگمف سكوت كردم، بعد از چند لحظه مكث گفت: قرار بود پاپا در مورد من با تو حرف بزنه.
با انگشتاي دستم بازي مي كردم و قدرت تكلم نداشتم، صداش مي لرزيد: خيلي اميدوار بودم.
فقط تونستم بگم: متأسفم!
- ترمه اگه فكر مي كني مي توني به من علاقهمند باشي...
حرفشو قطع كردم: درست نيست بهرود، الان موقع اين حرفا نيست...
پريد وسط حرفم: از نظر من نامزدي چند ماهه ات اصلاً مهم نيست....
پوزخند زدم: خيلي اروپايي شدي.
يه مقدار چايي رو خورد: نه، من فقط فكر مي كنم دوست دارم با تو يه زندگي جديد شروع كنم.
- اما خيلي دير شده، من هيچ وقت زير قول و قرارم نمي زنم، ما به هم قول داديم.
دستاشو به حالت استيصال از هم باز كرد: ديگه نمي دونم چي بگم... اما بيشتر فكر كن. من... من قول مي دم زندگي خوبي واست بسازم.
بدون حرف از جا بلند شدم و رفتم اتاق، تو صداش سوز عجيبي بود، ترسيدم: نكنه آهش منو بگيره و آب خوش از گلوم پايين نره.
به خودم تشر زدم: باز خرافاتي شدي؟! مگه بين شما حرفي بوده كه تو بزني زيرش، تازه الان ديگ احساسات بهرود جوش اومده همون طور كه واسه ده نفز قبل از تو جوشيده و چه بسا بازم بجوشه، خوبه حالا عكساش گواه اين مسئله اس.
ته دلم براش آرزوي خوشبختي كردم، دلم براش سوخت... ولي چي كار مي كردم؟! (( زمان خودش بهترين درمونه، آره بهتره خيلي بهش فكر نكنم.))
صداي زن عمو رو از بيرون شنيدم، رفتم و باهاش صحبت كردم و بعد برگشتم اتاق و رفتم سراغ جزوههام و شروع به درس خوندن كردم، حسابي غرق خوندن بودم كه در باز شد و بهي شاد و خندون اومد تو: سلام خرخون، وقت گير آوردي داري كتابا رو مي خوري ها!
- نه بابا، كلي درس تلنبار شده دارم.
نگاهم به ساعت افتاد: واي پنج شد، چقدر زمان گذشت.
دلم مالش رفت: دارم از گرسنگي هلاك مي شم، هنوز ناهار نخوردم.
- پس همدرديم. تا من لباس عوض مي كنم تو هم برو غذا بكش.
قبول كردم و رفتم، موقعي كه داشتيم ناهار ميخورديم حرفاي بهرود رو براش تعريف كردم. بهنوش خيلي ناراحت شد، دلش براي برادرش سوخته بود، اما مي دونست كه اين لطمه روحي خيلي جزئيه و در عرض مدت كوتاهي رفع مي شه.
ظرفا رو كه مي شستم زن عمو بهم يادآوري كرد: پنج شنبه يادت نره آقا پارسا رو دعوت كني.
رنگم رفت: چشم!
امروز سه شنبه بود و تا پنج شنبه وقت زيادي نداشتم، دوباره اضطراب به دلم هجوم آورد.
ديگه مي بايست بهش زنگ مي زدم، چون زن عمو شروع كرده بود به تدارك ديدن: تو رو خدا زن عمو ساده برگزار كن، اين طوري معذب مي شم.
- چه حرفيه دختر؟ پسره اولين بارشه مي خواد بياد، دوست ندارم چيزي كم و كسر باشه.
- زن عمو خودتونو خيلي به زحمت نندازين.
آهي كشيد: قربونت برم اين چه حرفيه؟! انگار دارم واسه بهنوشم مهموني مي گيرم، تازه خودت و بهنوشم كمك مي كنين ديگه.
- يه نفر آدم مگه چققدر مي خوره؟!
- به هر حال بار اولشه، كيوانم كه هست...
مي خواست از دهنم بپره: ولي اونا قبلاً همديگه رو ديدن.
خوب شد به موققع جلوي زبونمو گرفتم، زن عمو ادامه داد: تارخ و گلپر رو هم مي خوام بگم.
مخالفت كردم: نه زن عمو، اولاً گلپر تو شرايطي نيست كه بتونه مهموني بياد، در ثاني الان خيلي دوست ندارم بدونه... ديشب كه بهي براتون گفت چرا.
جمله آخر رو با خجالت گفتم. زن عمو گفت: باشه مادر جون هر جور راحتي، خوب حالا آقا پارسا چه غذاهايي دوست داره، چه غذاهايي دوست نداره؟ يه دفعه چيزي درست نكنيم باب ميلش نباشه.
فكر اينجا رو نكرده بودم، ناخواسته گفتم: همه چي مي خوره... راستش به اين مسئله توجه نكردم.
چشماي زن عمو گشاد شد: دختر جون دروازه قلب مرد از دهنشه.
مردم از خنده، زن عمو توضيح داد: اگه براش سفره رنگين بندازي و غذاي خوشمزه ببه خوردش بدي تا عمر داره از كنارت جم نمي خوره.

-من یکی حاضر نیستم عمرمو بغل گاز بگذرونم تا دل شوهرمو به دست بیارم.
-این حرفار و نزن دختر،بذار وادر زندگی بشی خودت می فهمی یعنی چی.هنوز برای فهمیدن این جیزا خیلی جوونی...
سرشو تکون داد و مشغول کار شد:دیگه امشب هرطور شده پیداش کن و قرار پنج شنبه رو بذار،دیگه وقتی نمونده.
ظرفارو چیدم و خشک کردذم و گذاشتم سره جاش،بعد رفتم اتاق.چند دقیقه بعد بهیاومد:
-به پارسا زنگ زدی؟
-هنوز نه
-بزن دیگه،باید اونم برنامه هاشو جور کنه.
گوشی رو گذاشت جلوم:زنگ بزن....چرا رنگت مثل زردچوبه شده؟یه تلفن ساده که اینقدر دستپاچگی نداره.
دستام میلرزید.
نمیتونم سخته!
بهی بی حوصله گفت:
-امل بازی در نیار،خیر سرت دانشجویی.
اخم کردم:
-خب دانشجو باشم،تا الان که از این غلطا نکردم.
-تو که عرضه نداری بی خود میکنی میخوای نقش بازی کنی،دخترا الان به سن و سال تو لااقل دوتا دوست پسر دارن اونوقت تو واسه یه تلفن ساده.....بیچاره انقدر سرت تو درس و کتاب بوده که از این قافیه پرتی
اخم هام بیشتر شد:شکر خدا که از قافیه پرتم.
-ببین اگه زنگ نزنی،میرم و ماجرا رو مییگم و پاک ابروتو میبرم اونوقت مجبوری زن بهرود شی و باهاش بسازی،حالا تا سه میشمارم.
لحن خشک و تهدید امیزش سازگار بود،گوشی تلفن را برداشتم و شماره گرفتم،اما برنداشت،با خیال راحت گفتم:
-خونه نیست.
-موبایل که داره،زنگ بزن.
دست به گکمر گذاشته و ابرو بالا انداخته، چپ چپ نگام میکرد،بهش توپیدم:قیافت رو اینطوری نکن،ادم یاده مادر فولادزره میفته...خب زنگ میزنم.
با اکراه شروع به گرفتن شماره کردم،زنگ اول تموم نشده که جواب داد:جانم؟
عجب صدایی داشته،به تته پته افتادم:س س سل سلام.
بهنوش سر تکون میداد و ریز ریز می خندید،پارسا با تعجب جواب سلاممو داد
-سلام
اب دهنمو قورت دادم،حالتون خوبه؟
لحن صدایش عوض شد،عجب سریع النتقال بود،بهبه ترمه خانوم،مرسی خحوبم به مرحمت شما،چه عجب یادی از من کردید؟
از برخوردش جون تازه گرفتم:اختیار دارین
-چرا امروز دانشگاه نیومدی؟
واقعا سوپرایز شدم،باورم نمیشه متوجه غیبت من شده باشه،بقیه حرفاش تقریبا باعث شد مثله فنر از جا بپرم و برم روی صندلی بشینم:نگران شدم،متاسفانه شماره ام نداشتم که ازت خبر بگیرم،دوستاتم دیدم ولی واقعیتش رو بخوای گفتم شاید خبر نداشته باشن و برات بد بشه،حالا مشکلی که نداشتی؟
-نه فقط دیشب تا دیر وقت بیدار بودم و صبح خسته بودم،همین.
-خوشحالم که مشکلی نداشتی
گوشی رو از دست راستم که از عرق خیس شده بود به دست چپم دادم:راستش من دیشب با خانواده عموم حرفق زدم.
صداش هیجان زده،خب چی شد؟
-هیچی،خیلی مایلن با شما اشنا بشن و از نزدیک باهم حرف بزنین.
سکوتش نگرانم کرد و با خودم فکر کردم که نکند نیاید.....
صدای پارسا افکار منفی ام را پاره کرد:
خب طبیعیه.کی؟
دوباره حالم خوب شد:
-برای پنج شنبه شمارا دعوت کردن به صرف شام.
خندید و گفت:به به یه سور چرونی حسابی!
خندیدم:راستی یادتون باشه که پدر و مادرتون تهران تشریف ندارن و رفتن مسافرت!
-بله حواسم هست،خدمت میرسم.
-ببخشین که زحمت انداختم گردنتون،در حقم لطف میکنین.
-خواهش میکنم،پس من پنج شنبه راس ساعت هشت اونجام.
-خوشحال میشم..
به خانواده سلام برسون؛کاری نداری؟
-نه متشکرم.
بعد از چند لحظه تعلل پرسید:به این شماره ای که افتاد رو گوشیم میتونم زنگ بزنم؟
هول شدم:بله....
صدای خنده خفشو شنیدم:گفت پس خدافظ تا پنج شنبه.
-خدافظ شما.
گوشی را که گذاشتم،اوف بلندی گفتم،بهی دست گذاشته رو دلش و ریسه رفته بود،حرصم گرفت:
-زهرمار،دلقک!
همون طور که میخندید گفت:
-چی کشیدی که رو در رو باهاش حرف زدی/.فکر نمیکردم انقدر بی دست و پا باشی؟فقط برای ما زبون داری دیگه!؟
بازم غش غش خندید،نوبروا...،تورو با تور گرفتن یا با قلاب؟مثل تو این روزا کم پیدا میشه،دخترا پسرا رو درسته قورت میدن اونوقت تو اینطوری واسه چهار گلمه حرف زدن داری به دست و پا زدن میفتی و حرف زدن معمولی یادت میره....
رومو ازش برگردوندم!بیمزه.
-ای که قیافت دیدنی بود!!الاان که خوبه،پنج شنبه میخوای چی کار کنی؟لابد همون جلوی در غش میکنی.
-یخ کنی!


فصل بیستم..
روی تخت وا رفته بودم و بهی غر میزد!پاشو دیگه!الان پیداش میشه اونوقت تو مثله خمیر اینجا وا رفتی؟خنگ خدا باید الان از خودت شوق و ذوق نشون بدی،پسره که اومد گرمباش،مامان اینا شک می کننا!
از فکر اینکه با پارسا مثلهه یک نامزد برخورد می کردم مورمورم میشد،بدنم یخ کرد
بهی گفت:بیا یکم رژ گونه بزن،صورتت جو بگیره،خیلی بی حالی!
زیر لب گفتم:همینطوری خوبه.
به زور بهنوش لباس مرتبی پوشیدم:یک بلوز ابی که پایینش کج بود و پارچه نرم و سبکی داشت و ازاد بود،یک شلوار نیلی هم داشت که خیلی بهم میومد.بهنوش اصرار کرد موهامو باز بزارم و با قول خودشون افشون باشه اما زیر باره این یکی نرفتم و همه رو با یک گیره بستم.یک جفت صندل ابی سفیدهم پام کردم.
بهی با حرص گفت:
-لااقل یه خط بالای چشت بکش.
افتادم رو دنده لوس بازی
-همینجوری خوشگلم.
لااقل یه رژ لب بزن ترک لبت معلوم نشه
با عشوه گفتم:-کدوم ترک؟
لبهامو با اب دهنم خیس کردم و جلوی اینه رفتم و گفتم
الحمدا... احتیاجی به رنگ و روغن ندارم.
رومو با ناز به طرف بهی برگردوندم:مثل بعضی ها!
برام شکلک دراورد:بیچاره ملت که میرن کلی پول میدن رنگ پوستشون مثل من سفید و بی نمک بشه،اونوقت منو مسخره میکنی...رنگ پوسته من مد ساله....از قدیم گفتم:سفید سفید صد تومن....

پریدم وسط حرفش : لازم نکرده ضربالمثل به خورد من بدی تو که اینقدر اعتماد به نفس داری غلط می کنی یه من کرم پودر با ماله می کشی تو صورتت که سفید شی .
اخم کرد : کرم سفید کننده که نمی زنم رنگ پوستمه !
صدای زنگ جر و بحث ما رو تموم کرد مثل فنر پریدم دم در : درست سر ساعت هشت ! چه وقت شناس .
رو به من که جلوی در خشکم زده بود گفت : خاک تو سرت برو پیشواز !
با نگرانی پرسیدم : مرتبم ؟
با انگشت سبابه و شست یه دایره درست کرد و چشمک زد : حرف نداری .
منم هل داد : برو دیگه .
دستشو گرفتم : تو هم بیا .
خندید : باشه بریم .
از اتاق بیرون رفتیم تا جلوی در برسیم پارسام رسید ، شیک و آراسته با یه سبد خیلی قشنگ پر از گل آنتریوم و ژروه آ ، یه لبخند سنگین هم رو لبش بود . بهی با آرنج زد تو پهلوم هول شدم و یه قدم برداشتم جلو ، گلوم خشک بود به زور سلام کردم .بهی به جبران رفتار ناشایسته من سلام و علیک گرمی کرد و پارسا رو دعوت کرد : بفرمایین ، خیلی خوش اومدین ...
منظورش این بود که سبد گل رو بگیر و بگو مرسی پس چرا لال شدی ؟!
همین موقع عمو و زن عمو سر رسیدن و تعارف شروع شد و کم کم پارسا به سالن پذیرایی هدایت شد !
بهی توپید بهم : خشکت نزنه مجسمه ، راه بیفت .
مات و سیخ پشت سرش راه افتادم و همگی به سالن رفتیم عمو سر تکون می داد و برخوردش طوری بود که نشون می داد از انتخاب من راضیه روی یک مبل نزدیک پارسا نشستم . از خجالت نمی تونستم سرمو بالا بگیرم و تو چشمای عمو نگاه کنم . پا روی پا انداخته بودم و با انگشتای دستم بازی می کردم و گلای ریز روی صندلم رو می شمردم و هر مرتبه م اشتباه می کردم و یه مرتبه ...
دیگه نمی تونستم بشینم پا شدم برم آشپزخونه که به زن عمو کمک کنم اما عمو اجازه نداد : ترمه جون عمو تو بشین کنار نامزدت غریبی نکنه بهنوش میره .
با اکراه نشستم . نگام به نیمرخ جذاب و مردونه پارسا افتاد . یه کت اسپرت روی بلوز و شلوار نوک مداایش پوشیده بود . عطر خوش بو و گرون قیمتی م زده بود رو به من کرد و خیلی صمیمی پرسید : حالت چطوره ؟
به صورتش نگاه کردم لبخند دوستانه ای ر
برچسب ها: رمـــــــان خــانــه | ROMAN KHANEH - رمان عشق توت فرنگی نیست , رمان عشق توت فرنگی نیست - رمان ...... رمان ...... رمان - Blogfa , رمــــــان هـــــای منــــــــــــ - رمان عشق توت فرنگی نیست , رمان عشق توت فرنگي نيست , رمان عشق توت فرنگی نیست - ·٠• دهــکده رمــان هاے ایــرانے •٠· , رمانهای فارسی و لاتین , سایت عاشقانه توت فرنگی , آخر این پیک یا تو تمام میشوی یا من ,

نویسنده نویسنده : تاریخ : 1392/09/20 تاریخ
کد :22682

تمام حقوق اين وب سايت و مطالب آن متعلق به http://novel.parspa.com/ مي باشد

خرید : بک لینک
میزبانی شده توسط : همکاری در فروش پارس پا