تاریخ امروز
محصولات خیلی جالب دختروپسر
تبلیغ شما با Authority 40
موضوعات
محبوب ترین مطالب
جدید ترین مطالب


خرید بک لینک می تواند جایگاه وبسایت شما را در نتایج گوگل به رتبه 1 گوگل ارتقا دهد و بک لینک های قوی و ایرانی و با کیفیت موجود در سیستم تمام اتوماتیک بکوریتی نیاز شما به لینک سازی را کاملا رفع می کند . پس از بررسی و انتخاب بهترین ها ، می توانید فرم خرید بک لینک سئو را تکمیل کنید !. 
بکوریتی

کسب در آمد از فروش بک لینک و فروش رپورتاژ آگهی

فروش بک لینک از خدمات بکوریتی هست و درواقع شما می توانید از راه فروش بک لینک کسب درآمد کنید.

به کمک بکوریتی می توانید از راه خرید و فروش بک لینک و خرید رپورتاژ آگهی درآمد داشته باشید و تنها با ثبت سایت خودتان ماهانه 10 ها بک لینک و رپورتاژ اگهی بفروش برسانید .

خرید بک لینک

اگر صاحب هیچ سایت و وبلاگی هم نباشید می توانید از طریق زیر مجموعه گیری کسب درآمد مطمئن و دائمی داشته باشید.

بکوریتی اولین سیستم یکپارچه خرید بک لینک و رپورتاژ آگهی در ایران

بکوریتی در تابستان 96 پیاده سازی شد و از هفته اول مهر 1396 فعالیت خودش را آغاز کرده و با استقبال بسیاری روبرو شد و ورژن 5 سیستم در حال حاضر فعال می باشد .
تهیه بک لینک قوانین خاص خودش را دارد و عملا نمی توانید این قوانین گوگل را رعایت کنید و بکوریتی تنها سایت در ایران می باشد که این مشکل سئو را به طور کامل پیش بینی و رفع کرده است و شما بواسط پنل بکوریتی می توانید به بهترین شکل ممکن بک لینک تهیه کنید .

سیستم قدرتمند فروش و خرید رپورتاژ آگهی ( Reporting )

خرید رپورتاژ آگهی خبری در کنار بک لینک ها مکملی قوی برای سئو محسوب می شود و در پنل بکوریتی می توانید رپورتاژ آگهی دائمی و فالوو را از بین 100 ها سایت انتخاب و آنلاین سفارش رپورتاژ را ثبت کنید .

پنل قدرتمند بکوریتی برای خرید رپورتاژ آگهی ، تمام نیاز های شما به رپرتاژ دائمی را برطرف کرده است و براحتی می توانید از بین سایت های مرتبط با موضوع فعالیت خودتان ، رپرتاژ آگهی دائمی خریداری کنید.

خرید بک لینک

سفارش افزایش اتوریتی

اتوریتی امتیازی بین 0 تا 100 می باشد و هرچقدر بیشتر باشد نشان دهنده قدرت سایت از نظر سایت منبع یعنی moz می باشد  و  این روش تهیه بک لینک ، برای افزایش اتوریتی وب سایت شما کاربرد بسیاری دارد .

افزایش ورودی گوگل

افزایش ورودی گوگل تا 200 برابر ( 20000% ) ( google input toots ) با روش backority.ir تجربه کنید و در نتایج گوگل به شکل واقعی و طبیعی در صفحه اول گوگل باشید و در این آموزش به این موضوع پرداخته شده است .

بررسی جایگاه کلمه و رتبه سایت در گوگل

اگر از سیستم بکوریتی "بک لینک" خریداری کنید ، سیستم بکوریتی "رایگان" و اتوماتیک جایگاه کلمات کلیدی سایت شما را در google ، تا قبل از منقضی شدن بک لینک بررسی و در نمودار نمایش می دهد .

نویسنده نویسنده : تاریخ : تاریخ
عشق توت فرنگی نیست12


از جا بلند شدم و روبروش وایستادم، قد بلند بود و درشت... احساس کردم مقابلش کم آوردم، اما تموم شهامتم رو جمع کردم: اگه حرفی داری می تونی تو قسمت حراست دانشگاه بزنی.
به طرف در راه افتادم: پس چرا واستادی؟! بیا دیگه.
هاج و واج مونده بود یه قدم دیگه برداشتم: کارت رو تو حضور دو تا آدم مطمئن بگو.
با حرص دستش رو مشت کرد و کوبید به پاش. موقعی که از در کلاس بیرون می رفت نگاه غضب آلودی بهم انداخت: بهم می رسیم.
این حرکت از چشم هم کلاسی ها پنهان نموند، دو تا از پسرها بلند شدن که دنبالش برن، گفتم: ولش کنین، ارزشش رو نداره.
بعد بی حال افتادم روی صندلی، چشمام سیاهی رفت و دیگه چیزی نفهمیدم. چشم که باز کردم صورتهای نگران ساغر و شاداب رو دیدم، تو دفتر آموزش بودم، آب پرتقالی که ساغر جلوی دهنم گرفته بود رو خوردم. یه ذره حالم جا اومد. چشمامو بستم و شنیدم ساغر و شاداب دارن با آب و تاب از جریان مزاحمتهای خسرو می گن، روی این مسئله م تأکید داشتن که قبلا م از اون شکایت کردم.
رئیس آموزش داشت خیال اونا رو راحت می کرد که پی گیری می کنه و از من خواست دو مرتبه شکایت کنم، این مرتبه تعداد زیادی از بچه ها حاضر بودن و همه زیر برگه رو امضاء کردن. در نتیجه کار برای خسرو سخت شد و شرایط بدی به وجود آمد. چون کمیته انضباطی می شد و اگر یه مرتبه دیگه فقط یه مرتبه دیگه مشکلی ایجاد می کرد از دانشگاه اخراج می شد.
از اون لحظه خسرو سرش رو بلند نکرد تو صورت من نگاه کنه. به نظرم این تنبیه براش کافی بود و دیگه دست از سر من بر می داشت. بدجنسانه تو دلم از خدا می خواستم که این ترم هم مشروط بشه و همین طور ترم بعد، چون از دانشگاه اخراج می شد و از توفیق اجباری دیدنش محروم می شدم.
اون روز رئیس آموزش بهم اجازه داد برم خونه، خودش برام آژانس گرفت و من رفتم خونه عمو! حالم خیلی بد بود، پسره ی آشغال تمام توش و توانم رو گرفته بود تو خونه یه سره خوابیدم تا وقتی که بهی اومد، از دیدن رنگ و روم تعجب کرد و از احوالم پرسید. طاقت نیاوردم و با اشک و آه همه چی رو براش گفتم. پیشنهاد کرد تارخ و کیوان برن سراغش و گوشمالیش بدن. اما خیالش رو راحت کردم که از طرف دانشگاه حمایت شدم.
اولین بار بود با چنین موجود بی منطق و زورگویی روبرو می شدم. آدمی که جز خواسته اش به چیزی اهمیت نمی ده و اگه به اون نرسه هر راهی رو پیش می گیره و به عاقبتش هم فکر نمی کنه. این سوء سابقه ای که براش تو دانشگاه به وجود آمد براش خیلی گرون تموم می شد اما من می ترسیدم، خیلی م می ترسیدم، می ترسیدم یه روز بیرون دانشکده بلایی سرم بیاره و کار دستم بده از همچین آدمی هیچ چیز بعید نیست، از اون تیپ آدماییه که یا باید به چیزی برسه، یا درب و داغونش کنه.
روز بعدش خیلی با احتیاط رفتم دانشگاه، همه ش هراس اینو داشتم که موقع از خیابون رد شدن، موتوری، ماشینی بهم بزنه و فرار کنه ...
موقع برگشتن ساغر و شاداب تا دم ایستگاه اتوبوس اسکورتم کردن، حتی می خواستن صبر کنن تا اتوبوس بیاد و من سوارشم بعدا برن خونه اشون البته من دلم می خواست اونا معطل بشن، هنوز داشتیم با هم جر و بحث می کردیم که پارسا با ماشین جلوی پامون ترمز کرد رو به من گفت: سوار شو ترمه، می رسونمت.
رو به بچه ها گفت: شمام بفرمائین.
ساغر گفت: خونه ما نزدیکه مزاحم نمی شیم.
پارسا مؤدبانه گفت: اختیار دارین، بفرمائین در خدمتتون باشم.
با اشاره چشم ازشون خواستم سوار شن. بین امون چند جمله ساده احوالپرسی رد و بدل شد ساغر و شاداب جلوی خونه پیاده شدن. شاداب دستشو مثل گوشی تلفن گرفت جلوی دهنش یعنی زنگ بزن.
تا خونه عمو پارسا سکوت کرد. منم تو صندلی فرو رفته بودم و چیزی نمی گفتم، همزمان با زن عمو رسیدیم جلوی خونه، پارسا می خواست بره اما وقتی زن عمو از کسی می خواد بیاد خونه اش دیگه هیچ کس حریفش نمی شه. بنده خدا پارسا تو رو دربایستی گیر کرد و بعد از پارک ماشین اومد تو.
زن عمو برامون شربت توت فرنگی آورد که خیلی چسپید. پارسا هنوز ساکت بود و این سکوتش منو متعجب می کرد رو بهش گفتم: مشکلی پیش اومده؟!
جواب داد: نه، چه مشکلی؟!
_ آخه امروز یه جورایی مرموز شدی.
پا رو پا انداخت و دست گذاشت زیر چونه اش: پس متوجه شدی.
ساده لوحانه گفتم: خوب آره!
نیشخند زد: باز خوب شد یادت اومد بپرسی.
لیوان خالی شربت رو برداشتم: یکی دیگه می خوری بیارم؟
_نه مرسی!
تو صورتم زل زد: نمی خوای بگی چی شده؟!
فهمیدم از جریان دیروز خبردار شده، کی و چطوریش رو نمی دونستم!
سرمو انداختم پایین و شروع به هم زدن شربتم کردم، اونقدر که صدای پارسا دراومد: شربته ها! اگه قبر هم توش بود اونقدر که تو هم زدی حل می شد.
خنده ام گرفت و شروع به خوردن کردم. زن عمو به ما ملحق شد: مگه موقع رسوندن ترمه افتخار دیدن شما رو پیدا کنیم.
_ اختیار دارین من که چند روز پیش این جا بودم.
_ خونه خودته پسرم، خونه خودته! هر وقت دلت برای ترمه تنگ شد، بیا این جا، رو دربایستی نکن. اگرم حوصله ت سر رفت بیا این جا، تنها تو خونه نمون هم دلت می گیره هم این که وهم برت می داره.
از مهربونی و سادگی زن عمو خنده م گرفت. سرمو تا جای ممکن پایین آوردم که صورتمو نبینه، پارسا جواب زن عمو رو داد و چند دقیقه با هم اختلاط کردن. بعد پارسا رو به من گفت: خسته نیستی با هم بریم بیرون یه گشتی بزنیم؟!
زن عمو جای من گفت: نه چرا خسته اس؟ این روزا دیگه برنمی گرده باید قدرشون رو بدونین.
رو به من گفت: پاشو عزیزم، پاشو برو حاضر شو و برین بگردین، برای چی کنج خونه می خواین پیش من پیرزن بشینین، دلتون می گیره!
با تعجب گفتم: این حرفا چیه زن عمو؟ خوبه سن و سالی ندارین، تو رو خدا این حرفا رو پیش کسی نزنین ها!
زن عمو گفت: ای مادر، دیگه نه زانو دارم نه دست و پا! برو، برو حاضر شو عزیزم، برو.
رفتم تو اتاق حاضر شدم، مرتب به بخت خودم لعنت فرستادم، حالا باید به پارسا چی می گفتم؟! اصلا دلم نمی خواست همه چی رو بفهمه، دوست نداشتم تو معذورات بمونه و خدای نکرده به خاطر من مشکلی براش پیش بیاد.
یه مانتوی پشمی روشن پوشیدم و شال مناسبی انداختم سرم، با شلوار جین و کیف و کفش کرم خیلی می اومد. پارسا که منو حاضر و آماده دید از جا بلند شد و رو به زن عمو گفت: ببخشین زحمت دادیم.
زن عمو بلند شد: خواهش می کنم چه زحمتی.
رو به من گفت: واسه شام دلمه برگ مو می ذارم حتما بیاین، فصلشه.
پارسا مؤدبانه گفت: زحمت نکشین، بیرون یه چیزی می خوریم.
زن عمو با لبخند گفت: این جور مواقع اصرار جایز نیست، چون اون طوری بیشتر بهتون خوش می گذره، برین مادر خدا پشت و پناهتون باشه.
ما رو تا جلوی در بدرقه کرد و در برابر اصرارهای ما حاضر نشد برگرده، جلوی در روشو بوسیدم: قربونتون برو زن عمو، اگه شما رو نداشتم چی کار می کردم؟!
تو گوشم زمزمه کرد: تو با بهنوشم هیچ فرقی نمی کنی، مثل اون واسم عزیزی.

فصل 23

پارسا در ماشین آخرین مدلش رو برام باز کرد، نشستم، پارسام نشست و راه که افتادیم صدای نافذ خواننده تو گوشم پیچید:

" هنوز می شه تو چشات خیلی چیزا رو پیدا کرد


می شه با گُُر گُر دستای تو خیلی کارا کرد


می شه تو چشمای تو گم شد و مرد


می شه دریا رو به بغض تو سپرد


می شه با چشم تو رنگا رو شناخت


می شه بهترین ترانه ها رو ساخت


می شه تو چشم تو آتیش بازی کرد


می شه با چشم تو تیر اندازی کرد"


تو تن صدا و معنی شعر فریدون فروغی غرق بودم، چشمامو بسته و فقط به شعر گوش می کردم:


" نگو دیره، من از این فاصله ها بد جوری گریه م می گیره


نگو دیره من از این بی خودی ها بد جوری گریه م می گیره


داره گریه م می گیره


داره گریه م می گیره"


صدای پارسا منو از حال و هوای شعر بیرون آورد: هنوزم نمی خوای تعریف کنی؟!
ناخود آگاه و غیر ارادی با دست بهش اشاره کردم، صبر کنه، واقعا دوست داشتم به شعر ...

گوش کنم،نمي دونم چرا؟!حقيقتش من زياد به فروغي علاقه نداشتم،فکر مي کردم فقط داد مي زنه،ولي تو اون لحظه تک تک سلولهاي تنم گوش بودن.
(مي شه هر قصيده رو با چشم تو اندازه کرد
مي شه با چشماي تو قديمي ها رو تازه کرد
همه کاشي کاري ها،ترانه ها
همه ماشين دودي ها،مثنوي ها
مي شه فرياد زد و رفت تا ته دشت
مي شه دريا شد و از خشکي گذشت
نگو ديره،من از فاصله ها بد جوري گريه م مي گيره
نگو ديره،من از اين بيخودي ها بد جوري گريه م مي گيره
داره گريه م مي گيره
اره گريه م مي گيره)
يه مصرع شعرش تو گوشم تکرار مي شد،(مي شه دريا شد و از خشکي گذشت)چقدر قشنگ بود و چقدر به دل مي نشست،ساده و پر معني!
چند دقيقه اي تو حال خودم بودم،بعد رو کردم به پارسا:معذرت مي خوام اصلا اين جا نبودم.
با چراغ به ماشين جلويي علامت داد:متوجه شدم،حالا کجا بودي؟!
_تو دريا!
خنديدم،پارسا ماشين رو مقابل يه رستوران شيک پارک کرد،يه رستوران که جلوش اقايي با لباس رسمي محلي ايستاده بود،با تعجب به پارسا گفتم:الان که وقت شام نيست.
ترمز دستي رو کشيد:وقت چايي که هست،پياده شو.
لحنش امرانه و در عين حال صميمي بود.پياده شديم و داخل رستوران رفتيم،روي يه تخت که با پشتي تزئين شده بود نشستيم.گارسن منو رو اورد،بازش کرديم.با يه نگاه به ليست خوراکيها گفتم:اون چنان که بايد و شايد سنتي نيست.
پارسا تائيد کرد:اره،اما ديزي سنگي هاش حرف نداره.
دستاشو پشت سرش قلاب کرد و به راحتي خميازه کشيد،اون وقت پاهاشو دراز کرد:چي مي خوري؟
_فالوده بستني،لااقل يه ذره سنتي باشه.
پارسا دوتا فالوده بستني سفارش داد،بعد رو به من کرد که شروع کنم.نمي دو نستم از کجا بگم.هر قدر خواستم که از تعريف طفره برم نشد که نشد!پارسا دوست داشت مو به مو همه چي رو براش بگم،هر چند که خودشم کم از مسائل روز قبل خبر نداشت.
يه کم که گفتم،فالوده بستني ها رو اوردن.در حين خوردن بازم گفتم.در حين خوردن سر تکون داد:خيلي نگرانم.
_دليل نداره که من بابت تمام مشکلاتم شما رو اذيت کنم،تا همين الانشم نمي دونم اين همه لطف و محبت شما رو چه جوري تلافي کنم.
سر تکون داد:خوب،ديگه چي؟!باز که من شدم شما!بازم که لحنت غريبه شد.قرار بود راحت باشيم،يادت رفته؟!
سرمو بالا انداختم:نه،يادمه.
_خب،پس چرا بهم نگفتي؟!به نظر خودم من حق دارم دونم،از همون موقعي که منو امين دونستي و يه سري مشکلاتت رو بهم گفتي و قرار شد کمکت کنم،در برابرت احساس مسئوليت کردم.الانم به نظرم موضوع اين پسره خسرو خيلي بغرنج تر و حادتر از موضوع پسر عموته!بنده خدا بهرود لااقل ازارت نميده،اعصابت رو خرد نمي کنه،با ابروت بازي نمي کنه ولي اين مردک ديوانه اس!يکي بايد جلوش دربياد،به همين زوديا قبل از اين که مشکل ساز بشه.
بي تفاوت گفتم:حالا که کارش بيخ دار شده،قراره کميته انضباطي بشه.
_من که چشمم از اين پسره اب نمي خوره.مي ترسم اون جوري م ادم نشه.اون کله شقي که من ديدم هر کاري ازش بر مي اد.به هر روشي متوسل مي شه تا حرفش رو به کرسي بشونه؛براش مهم نيست چه جوري!
راست مي گفت،به تک تک حرفاش ايمان داشتم.خودم ته دلم اضطراب عجيبي داشتم و حرفاي پارسا اون رو چند برابر کرد.يه کاغذ و مداد داد دستم:ساعت و روز کلاسات رو بنويس.
تعجب کردم:چرا؟!
_مي خوام داشته باشم.ببينم با من هماهنگي يا نه!يه مدت مي خوام رفت و امدت با خودم باشه.
تو دلم گفتم:حالا خر بيار و باقالي بار کن!يکي بياد به اين اقا بگه اين قدر تند نرو!
اروم گفتم:اين که راهش نيست.
خيلي جدي گفت:فعلا جز اين چاره اي نيست!
بعد از چند لحظه حرف دلمو به زبون اورد:نکنه مي ترسي بچه ها ما رو با هم ببينن و واست بد بشه؟
جواب ندادم،ادامه داد:جلوي در که سوار و پيادت نمي کنم،فقط مي خوام هواتو داشته باشم.
قلبم شروع کرد به تاپ تاپ زدن!حرفاش دلمو مي لرزوند به خودم گفتم:اين قدر به خودت نگير،رفتي ازش خواهش کردي يه مدت بياد نقش نامزدتو بازي کنه اونم داره تموم و کمال اين کار رو انجام مي ده.نمي خواد تو اين مدت مساله اي واست پيش بياد.پس بي خود به خودت وعده وعيد الکي نده که سرخورده و خيط مي شي،اون وقت حالت گرفته مي شه!هم دلت رفته،هم ابروت!
24
پارسا به حرفش عمل کرد.هر روز منو تا دانشگاه مي برد و مي اورد و از اين بابت مديونش بودم.خودمم حواسمو جمع کرده بودم.ترس افتاده بود تو دلم و مدام اين طرف و اون طرف رو مي پاييدم.خوشبختانه بعد از اون جريان ديگه چشمم به خسرو نيفتاد.همين نديدنش باعث مي شد ارومتر باشم.دو روز قبل از رفتن بهرود،بابا و سودي جون اومدن.براي پيشوازشون رفتم فرودگاه،دلم واسشون يه ذره شده بود.به گردنشون اويزون شده بودم و چپ و راست مي بوسيدمشون،جلوي گريه م رو هم گرفته بودم.
عمو خيلي اصرار داشت که بياد فرودگاه،اما من دوست داشتم با پدر و مادرم تنها باشم،به اين تنهايي احتياج داشتم.رو به بابا گفتم:ولخرج شدي،هواپيما سوار مي شي؟!
سودي جون گفت:نه گلم،بابات اون خونه نقلي ايه رو فروخت.
دهنم واموند:چرا!
بابا خيلي خونسرد گفت:چرا نداره بابا جون،مال سفيد واسه روز سياه خوبه!بعدشم کارگرا خرجي مي خوان.نمي شه که ولشون کنم به امون خدا.بعضي هاشون اونجا استخون نرم کردن و جوونيشونو گذاشتن.روا نيست اين بي کاري بهشون لطمه بزنه،اره بابا جون.
خنديدم و بازومو حلقه کردم تو بازوش:کار خوبي کردي بابا جون... ماشاا... اين قدر ملک و خونه داري که فروش اين يکي به جايي بر نمي خوره.
سودي جون با لحن گرفته گفت:يه کوه پول هم باشه و هي از روش برداري و خرج کني تموم ميشه.
بابا گفت:هنوز اين قدر هست که بتونيم بفروشيم و به جايي بر نخوره!بعدشم ديگه اخراشه،همين ديروز صبح وکيل گفت نهايت دو ماه ديگه کارا تمومه!تموم تموم!
رو به من کرد:شماها به اين کاراي مردونه کار نداشته باشين...
چند لحظه به چشمم زل زد،صورتش کدر شد:عموت بهم تبريک گفت:
تو باغ نبودم:تبريک براي گلشيد؟!
_نه عزيزم واسه نامزدي جنابعالي!
خجالت کشيدم و سرمو انداختم پايين و چيزي نگفتم.بابا گفت:فکر مي کردم عاقلي و راه خوبي پيدا مي کني،با اين کارت به بزرگ شدنت شک کردم.بهنوش که تماس گرفت فهميد تمايلي ندارم اما بازم کار خودتونو کردين.
لحن بابا سرزنش اميز بود.بد جوري خجالت کشيده بودم.جرات نداشتم تو چشماش نگاه کنم.اولين مرتبه بود تو زندگيم که بابا اين جوري باهام حرف ميزد.از دست خودم عصباني بودم.با کارم باعث ناراحتي پدر و مادرم شده بودم.بابا مي گفت و من گوش مي کردم تا اين که سودي جون مداخله کرد:هات جون انقدر خون به دل بچم نکن.بي چاره چي کار کنه تو شهر غربت؟خب ما بهش گفتيم يه فکري براي حل اين ماجرا بکنه.اونم عقلش بيشتر از اين نرسيد.حالا شکر خدا بهرود داره ميره و چند روز ديگه اين بچه بازي بي مزه تموم مي شه.
بابا سر تکون داد:حرف و حديثا چي؟!
صدام به سختي اومد بيرون:هيچ کس نمي دونه،فقط خونواده عمو...
بابا اومد حرفي بزنه که سودي جون گفت:کاريه که شده ديگه فکرشو نکن.
بابا سکوت کرد و من جون تازه گرفتم،اروم گفتم:اين فکر بهي بود!
بابا صداش بلند شد:تو مثل اون،اونم مثل تو؛هر دو کم عقل.
سودي جون شماتت بار نگاهم کرد،براي اروم کردن بابا گفت:بچه ان ديگه!عقلشون قد نميده.
بابا کنار در ايستاد:به موقعش منو ميذارن تو جيبشون!از صد تا سقراط و نيوتون عقلشون بيشتر مي رسه...نقشه مي کشن که عقل جن بهش نمي رسه.
خنده م گرفت،دستم رو از بازوي بابا در اوردم و گذاشتم جلوي دهنم،بابا ادامه داد:برو خدا رو شکر کن که مثل تخم چشمم بهت اطمينان دارم والا مي گفتم از قبل...حرفشو خورد و زير لب استغفراللهي زير لب گفت.
به مقصد خونه عمو ماشين گرفتيم.موقع سوار شدن سودي جون چپ چپ نگام کرد.تحمل اين برخورد و رفتار رو نداشتم،ناراحت شدم:خب چيکار مي کردم؟!اگه اين کار رو نکرده بودم الان با بهرود اومده بودم پيشواز و چار روز ديگه مجبور بودم درسمو ول کنم و دنبال اون برم اون طرف اب و بعد از چند ماه دست از پا دراز تر برگردم،اين طوري خوب بود؟!
بابا شنيد ولي به روي خودش نياورد.ادامه دادم:باور کن سر ده روز دلشو ميزدم،اينو مطمئنم!
محکم تر و بلند تر گفتم:بهنوش که ديگه بد برادرشو نمي خواد،اگه اخر و عاقبت اين کار خوب بود که خودش پيش قدم نميشد يه راهي پيدا کنه...اين جوري لااقل حرمت فاميلي سر جاشه!
ديگه هيچي نگفت.سودي جون من من کنون گفت:حالا اين اقا رو کي ببينيم؟!
بابا با اخم نگاش کرد.سودي جون گره روسري ليمويي رنگش رو محکم کرد:اون وقت اقا داداشت نمي گه اين چه پدر و مادر ان که نامزد بچه اشونو تا الان نديده ان؟
بابا حرف رو عوض کرد:مي خوام واسه تو شاداب موبايل بگيرم،اين طوري خيال همه راحته.
مخالفت کردم:حالا تو اين وضعيت موبايل واجب نيست،من نمي خوام! اما فکر کنم شاداب يکي لازم داشته باشه چون تورنگ 24 ساعته چکش ميکنه که کي ميره و کي مي اد!
بابا گفت:اين طوري هر وقت بخوام ازت خبر مي گيرم.
دستمو انداختم دور شونه سودي جون:سر کلاس درس که گوشي بايد خاموش باشه.غير از اونم جايي نيستم،خونه عمو ام ديگه!هر وقت بخواين بهم زنگ مي زنين.
با تاکيد اضافه کردم:من که بدم نمي اد داشته باشم،خيلي م خوبه!اما الان وقتش نيست.
براي اين که دل بابا نگيره،گفتم:دو ماه ديگه که مشکل حل شد و کارخونه راه افتاد برام يه خط بگير با يه گوشي،نه از اين گوشي الکي ها،يه گوشي توپ!بايد هم عکس بندازه هم فيلمبرداري کنه.
بابا هيچي نگفت.تو طول راه همه به خيابون نگاه مي کرديم.جز سر و صدا و بوق کر کننده ماشين ها هيچ صدايي تو ماشين نمي اومد.نزديک خونه عمو که رسيديم بابا گفت:به اين اقا زنگ بزن و باهاش قرار بذار.مي خوام ببينمش.
سودي جون دنباله حرفش رو گرفت:مي خواي بگو بعد از ظهر بياد،قبل از اينکه بريم خونه تارخ.
_نه خانوم.تو خونه هادي که نميشه.طبق برنامه ما قبلا همديگه رو ديديم.
رنگ صورتش سرخ شد و ررو به من گفت:ببين منو تو چه گرفتاري انداختي!
هيچي نگفتم.ديگه جلوي خونه بوديم.پياده شديم.چمدون ها رو از صندوق عقب برداشتيم و زنگ خونه رو زديم.همه اومدن استقبال و با بگو بخند رفتيم تو.بهي شربت ابليمو اورد و نشست.صحبت ها از گلشيد شروع و به پارسا ختم شد.اون قدر عمو و زن عمو از محسنات و خوبي هاي پارسا گفتن که يخ بابا ذوب شد.اما قيافه بهرود ديدني بود.با يه من عسل نميشد خوردش.به اشتباه فکر کرده بود پارسا حقش را غصب کرده!جالبه!
تو يه فرصت مناسب زنگ زدم به پارسا و ماوقع رو تعريف کردم.حتي از برخورد نه چندان جالب بابا گفتم و در نهايت اينکه خودش را اماده کنه تا به پدر و مادر من روبرو بشه و احيانا از جانب بابا کم محلي ببينه.حسابي ازش عذرخواهي کردم.بد جوري شرمنده بودم.اگه بابا به پارسا بي احترامي ميکرد خيلي بد ميشد.پاک ابروم مي رفت.چون اون بي چاره خودشم به خاطر من تو هجل افتاده بود.بنده خدا!اش نخورده و دهن سوخته!اومد ثواب کنه کباب شد.
پارسا پيشنهاد کرد بياد دنبال ما و تا خونه تارخ برسوندمون.با شک و ترديد قبول کردم.
بعد موضوع رو به سودي جون گفتم تا به بابا بگه...شکر خدا فقط سر تکون داد.
توي دلم دعا دعا مي کردم به خير بگذره!
قراربود شب خونه تارخ بمونيم،کتابمو جمع کردم و لباس هامو حاضر!سودي جون يه ساک کوچيک و جديد داشت پرسيدم:توش چيه؟!
با شعف گفت:مال نوه خوشگلمه،چند دست لباس و عروسک!
_باز کن ببينم.
دست بردم به طرف زيپ ساک،سودي جون زد پشت دستم:خونه تارخ!
دستمو پس کشيدم:چرا همچين مي کني؟!نديد بديد!
سودي جون خنديد:قربونش برم،دارم براي ديدنش له له مي زنم.
با خرسندي گفتم:زندايي که مي گفت شکل منه،پس زياد واسه ديدنش هول نزن.
بهي گفت:خدا به دور پس خيلي زشته!
_بي چاره خوبه صبح تا شب حسرت قيافه منو مي خوري!
بهي گفت:خيلي از خود متشکري!اما فعلا جلوي مامانت بايد احترامت رو حفظ کنم،عيب نداره،هر چي دلت مي خواد بگو.
زن عمو دخالت کرد:زشته دخترا،الان ديگه بچه نيستين بايد بهم حرمت بذارين،مخصوصا جلوي نامزداتون.نبايد اجازه بدين روشون به روتون باز بشه!شوخي خوبه ولي به جا و به اندازه.هيچ وقت يادتون نره.
رو به بهي ادامه داد:پاشو دختر برو يه سيني چايي بيار،دو روز ديگه بايد بتوني يه زندگي رو اداره کني.يه جوري نباشه که خونواده کيوان بگن(خاک تو سر اون مادرت بکنن که هيچي به تو ياد نداده).
بهي لبش رو گاز گرفت:دور از جون مامان!من اونقدرام بي عرضه نيستم و بلدم از پس 5 تا مهمون بربيام.تازه کيوان مثل خودمه به اين چيزا اهميت نمي ده.
صداشو اورد پايين:در ضمن کسي غلط مي کنه در مورد من و خونواده ام اين طوري حرف بزنه.
بعد بلند بلند خنديد.زن عمو صورتش رو چنگ انداخت و رو به سودي جون گفت:ما اون وقتا رومون نمي شد تو صورت پدر و مادرامون نگاه کنيم اون وقت الان...
سر تکون داد،بهي همين طور که مي خنديد رفت چايي بياره.بعد از چايي به ساعتم نگاه کردم.ديگه چيزي به اومدن پارسا نمونده بود.در گوش بهي گفتم:فقط دعا کن مشکلي پيش نياد.
بهم دلدلري داد:نگران نباش،برخورد پارسا اونقدر مودبانه و دلنشينه که اطمينان عمو خيلي زود جلب ميشه و از اين که تو با اون حرف مي زني ناراحت نمي شه.
مي دونستم پارسا بدون يه دقيقه پس و پيش مي رسه.براي همين خودم حاضر شدم و به سودي جونم گفتم که حاضر شه.
درست راس ساعت زنگ در به صدا دراومد.رنگ صورت بابا سفيد شده بود،غرولند کنان بهم گفت:مي بيني ادمو به چه کارايي وادار مي کني؟بايد زمين دهن واکنه و...
حرفشو قطع کردم و با شرمندگي و به نرمي گفتم:خدا نکنه بابا...
دم گوشش گفتم:ببخشين بابا،عقلم به همين کار رسيد.
با غضب گفت:مگه عقلم داري...
با تاني و سنگين قدم بر ميداشت.معلوم بود دل خوشي از اين کار نداره.با سودي جون و بابا از در اومديم بيرون.عمو و زن عمو اومدن جلوي در،بهي م نگران بود و شش دانگ حواسش به ما.
پارسا با ديدن ما از ماشين پياده شد،معلوم بود قبلش رفته کارواش چون ماشين از تميزي برق ميزد.
تو اون وضعيت بغرنج خودمم خنده م گرفت.چون اين فکر از ذهنم گذشت:خودشم رفته هيومن واش.نوک دماغش برق مي زنه.
ياد حرف زدن بهرود افتادم.سرمو انداختم پايين.پارسا با قدماي بلند اومد طرف بابا که سيخ ايستاده و دستاش دو طرف بدنش اويزون بود،معلوم بود هيچ تمايلي نداره.پارسا لبخند به لب اومد جلو:سلام بابا،خيلي خوش اومدين مشتاق ديدار بودم.
دست بابا رو گرفت و دو طرف صورتش رو بوسيد:قابل ندونستن بهم خبر بدين بيام فرودگاه دنبالتون؟!
بعد رفت طرف سودي جون:سلام مامان،حالتون چطوره؟
سرش رو خم کرد و يه تعظيم بلند بالا تحويل داد،طوري که ل
برچسب ها: رمـــــــان خــانــه | ROMAN KHANEH - رمان عشق توت فرنگی نیست , رمــــــان هـــــای منــــــــــــ - رمان عشق توت فرنگی نیست , رمان عشق توت فرنگی نیست - رمان ...... رمان ...... رمان - Blogfa , رمان عشق توت فرنگي نيست , ღ عاشقان رمان ღ - رمان عشق توت فرنگی نیست , رمان عشق توت فرنگی نیست - ·٠• دهــکده رمــان هاے ایــرانے •٠· , رمانهای فارسی و لاتین , رمان ایرانی - عشق توت فرنگی نیست - رمانهای فارسی و لاتین - بلاگ ... ,

نویسنده نویسنده : تاریخ : 1392/09/20 تاریخ
کد :22681

تمام حقوق اين وب سايت و مطالب آن متعلق به http://novel.parspa.com/ مي باشد

خرید : بک لینک
میزبانی شده توسط : همکاری در فروش پارس پا